Αμερικανοί νευροεπιστήμονες ανακοίνωσαν ότι, για πρώτη φορά, ανακάλυψαν μια περιοχή στον εγκέφαλο που αντιδρά στην αδικία και την ανισότητα, οδηγώντας τους ανθρώπους να ικανοποιούνται όταν μοιράζονται εξίσου το διαθέσιμο πλούτο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να δώσουν σε άλλους μερικά από τα δικά τους χρήματα.

Οι άνθρωποι μπορεί να έχουν “εγωιστικά γονίδια” (όπως θα έλεγε ο διάσημος βρετανός βιολόγος Ρίτσαρντ Ντόκινς), όμως φαίνεται πως παράλληλα έχουν ένα αίσθημα δικαιοσύνης και ισότητας βαθειά “καλωδιωμένο” στους νευρώνες του εγκεφάλου τους. Με άλλα λόγια, οι επιστήμονες για πρώτη φορά έρχονται να δώσουν νευρολογική δικαιολόγηση στο γνωστό σε όλους υποσυνείδητο αίσθημα “μα, αυτό δεν είναι δίκαιο”, όταν βλέπουν γύρω τους μια κατάσταση ανισότητας.

Η έρευνα δείχνει ότι το λεγόμενο “κέντρο ανταμοιβής” του εγκεφάλου αντιδρά στις άνισες και άδικες καταστάσεις που αφορούν την κατανομή των χρημάτων, με τρόπο τέτοιο που φανερώνει ότι οι άνθρωποι προτιμούν ενστικτωδώς να ζουν σε ένα δίκαιο περιβάλλον. Η προτίμηση αυτή πιθανώς εξηγεί γιατί οι άνθρωποι θέλουν να κάνουν φιλανθρωπίες και συνήθως υποστηρίζουν ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας, καθώς και κυβερνητικές πολιτικές αναδιανομής του εισοδήματος.

Η ανακάλυψη-ορόσημο έγινε από ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), του αμερικανικού πανεπιστημίου Rutgers και του Κολλεγίου Trinity του Δουβλίνου στην Ιρλανδία, υπό την καθηγήτρια ψυχολογίας Ελίζαμπεθ Τρικόμι, τον καθηγητή ψυχολογίας Τζον Ο’Ντόχερτι και τον καθηγητή γνωσιακής νευροεπιστήμης Τόμας Μίτσελ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείo.

Oι επιστήμονες πειραματίστηκαν κάνοντας διάφορες χρηματικές συναλλαγές με 20 ζευγάρια ανδρών εθελοντών και κατέγραψαν την εγκεφαλική δραστηριότητά τους με μαγνητικές τομογραφίες λειτουργικού συντονισμού (fMRI), κυρίως στις περιοχές του προμετωπιαίου φλοιού και του ραβδωτού σώματος, που εμπλέκονται στην αξιολόγηση των ανταμοιβών.

Η έρευνα έδειξε ότι οι εθελοντές δεν χαίρονταν μόνο όταν οι ίδιοι έπαιρναν περισσότερα χρήματα, αλλά ακόμα κι όταν οι “φτωχότεροι” (στο πείραμα) έπαιρναν περισσότερα. Μάλιστα, συχνά ο εγκέφαλος των πιο “πλούσιων” έδειχνε μεγαλύτερη δραστηριοποίηση (στα συγκεκριμένα σημεία που σχετίζονται με την ανταμοιβή), όταν περισσότερα χρήματα μεταφέρονταν στους άλλους ανθρώπους αντί για τους ίδιους, ενώ στους “φτωχούς” ανθρώπους ίσχυε το αντίστροφο, δηλαδή ένιωθαν καλύτερα όταν περισσότερα χρήματα δίνονταν στους ίδιους παρά στους πλούσιους.

Έτσι, λίγο-πολύ, όλοι -”πλούσιοι” και “φτωχοί”- φαίνονται να προτιμούν ενδόμυχα μια πιο δίκαιη κοινωνία, με μικρότερες οικονομικές ανισότητες. Οι πλουσιότεροι νιώθουν καλύτερα όταν κλείνουν την “ψαλίδα” των εισοδημάτων με τους φτωχότερους και οι τελευταίοι ευχαριστιούνται όταν μειώνουν την “ψαλίδα” της ανισότητας.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, από τη συγκριτική μελέτη των εγκεφάλων, προέκυψαν τα πρώτα νευροβιολογικά στοιχεία ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι δομημένος έτσι ώστε να χαίρεται αποκλειστικά για το δικό του συμφέρον, αλλά επίσης μπορεί να χαίρεται όταν μειώνεται η ανισότητα γύρω του.

Οι αμερικανοί επιστήμονες παραδέχτηκαν ότι ακόμα είναι ασαφές σε ποιο βαθμό αυτή η αποστροφή στην ανισότητα και στην αδικία είναι εγγενής ή προϊόν μάθησης και περιβαλλοντικών επιδράσεων. Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως είπαν, “οι άνθρωποι που ξεκινάνε πλούσιοι, όταν βλέπουν έναν άλλο άνθρωπο να παίρνει χρήματα, αισθάνονται να μειώνεται η ενοχή τους που εκείνοι έχουν περισσότερα από τους άλλους”.

Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.nature.com/nature/journal/v463/n7284/abs/nature08785.html

Πηγή:  ΑΠΕ – ΜΠΕ

Για τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς, όσον αφορά την παραμονή στο ΕΥΡΏ και ότι μέσα από αυτές ψαρεύει ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ.

Δεν δυναμιτίζουν, καθόλου, την παραμονή μας στο ευρώ οι δηλώσεις και θέσεις μας. Την παραμονή δυναμιτίζει η πρακτική της κυβέρνησης Παπανδρέου και της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν ψαρεύουμε ψήφους πουθενά. Έχουμε πει καθαρά πράγματα  Θα ανοίξουν τους λογαριασμούς της Ελβετία; Η κυβέρνηση που διαπραγματεύεται σκληρά στις Βρυξέλλες, διαπραγματεύεται και με τις ΔΕΚΟ η χτυπάει προσοχές στις συντεχνίες και στο πελατειακό καθεστώς.

Για τις προτάσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς

Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Σας τις αναφέρω: Για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, τα ειδικά προνόμια των ένστολων, των ΔΕΚΟ, των δικαστικών, των εφοριακών, την αξιοποίηση κρατικής περιουσίας. Εκατοντάδες στρατόπεδα, σε όλη τη χώρα, ρημάζουν και τα έχουμε αναξιοποίητα την ώρα που συζητάμε και λέμε αρλούμπες. Δεν  έχουμε αναπτύξει ένα ενεργειακό πρόγραμμα με ανανεώσιμες πηγές. Είμαστε ακόμα στους λιγνίτες και στα πετρέλαια και στο λαθρεμπόριο πετρελαίου, με το κράτος να φυλάει τσίλιες. Όλα αυτά τα έχουμε καταθέσει ως προτάσεις. Η κυβέρνηση γιατί δεν έχει κάνει τίποτα για όλα αυτά.

Για το νόμο που αφορά τα Πανεπιστήμια

Έχουμε βγάλει αλλεπάλληλες ανακοινώσεις, όπου καταγγέλλουμε την προσπάθεια ορισμένων να ακυρώσουν την εφαρμογή του νόμου για τα ΑΕΙ και να ακυρώσουν τις εκλογές στα Πανεπιστήμια.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι σε τραγική κατάσταση. Εκτός των άλλων έπρεπε να εξάγουν  παιδεία και να είμαστε εδώ πέρα ένα απέραντο σχολείο της Ευρώπης. Και είμαστε το κωλοχανείο της Ευρώπης.

Για τις θέσεις του γερμανικού περιοδικού Spiεgel για τον Αλέξη Τσίπρα

Δεν θέλω να τις σχολιάσω. Όμως από τη μια μεριά έχουμε ακραίες εκφράσεις ξένων περιοδικών, βιβλίων και περιοδικών που αναφέρονται, εντελώς, απαξιωτικά για την Ελλάδα και τους Έλληνες, το οποίο μας ενοχλεί και μας στεναχωρεί όλους. Αλλά δεν έχουμε κάνει ποτέ την αυτοκριτική μας, γιατί πάντα μας φταίνε οι ξένοι. Εμείς δεν φταιμε ποτέ και για τίποτα. Δεν δολοφονήσαμε εμείς ούτε τον Καποδίστρια, ούτε  πήγαμε τον Κολοκοτρώνη φυλακή Εμείς δεν φταιμε για τον εμφύλιο. Εμείς δεν φταιμε για τη Μικρασιατική καταστροφή, για τη χούντα, για τίποτα. Όλα τα έκαναν οι ξένοι. Εμείς είμαστε κάτι κύριοι….

Κι από την άλλη, έχουμε μια ανόητη κι αναποτελεσματική αριστερά η οποία βασίζεται σε εμμονές και ιδεοληψίες και δεν βγάζει αυτός ο δρόμος παρά μόνο στο γκρεμό και αδιέξοδο. Δεν θέλω να σχολιάσω ούτε  τον Αλέξη Τσίπρα, ούτε το Spiegel. Θέλω απλά να σκεφτούμε ότι πρέπει να έχουμε ανοιχτό μυαλό, για μπορούμε μέσα στο παραλογισμό, ένθεν κακείθεν, να βλέπουμε ένα δρόμο κι ένα φως . Αν υπάρχει.

Καταρχάς τα διλήμματα είναι εκ φύσεως συντηρητικά, υπό την έννοια ότι σε αναγκάζουν να τοποθετηθείς απέναντι σε ένα ζήτημα με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ, και δεν προωθούν την ουσιαστική ανάλυση επιχειρημάτων. Κυρίως τίθενται από τις εξουσίες, και τελικά κάνουν τον λαό να τοποθετείται περισσότερο με βάση το ποιοι υποστηρίζουν το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ και λιγότερο σε σχέση με την ουσία του ερωτήματος. Σε παρόμοια βάση ασκείται συνήθως και η εκάστοτε κριτική, η κλασική μέθοδος του τσουβαλιάσματος: όλα τα ΟΧΙ σημαίνουν το ίδιο πράγμα! Οπότε, το πολιτικό σύστημα σε αναγκάζει να αιτιολογείς γιατί –φέρ’ ειπείν– ταυτίζεσαι με την άκρα αριστερά ή πόσω μάλλον με την άκρα δεξιά, ενώ επί της ουσίας δεν έχεις τίποτα κοινό με κανέναν από τους δύο αυτούς πολιτικούς χώρους.

Την τελευταία εβδομάδα παρακολουθούμε το πολιτικό σύστημα στην χώρα μας να θέτει επιθετικά το παραπάνω δίλημμα. Έφτασαν στο σημείο να επαινούν τους βουλευτές και τους αρχηγούς των δύο μεγάλων (αλήθεια, για πόσο ακόμα;) κομμάτων για εθνικά υπεύθυνη στάση. Μέσα στην Βουλή η πατριωτική στάση των 200, έξω από την Βουλή η αντεθνική στάση των …! Αλήθεια πόσων;  Ιδέα δεν έχουμε. Τα καθεστηκυία ΜΜΕ δεν μας έδειξαν καμία εικόνα από την συγκέντρωση της Κυριακής στα κεντρικά τους δελτία την Δευτέρα το βράδυ. Το MEGA ασχολήθηκε για 35 λεπτά με τα πολύ σοβαρά επεισόδια και τις ευθύνες των εμπλεκόμενων διοικούντων σε προσωπικό πάντα επίπεδο, και δεν έδειξε ούτε μία εικόνα από την συγκέντρωση, ενώ ο ΣΚΑΪ ασχολήθηκε με τη συγκέντρωση για 10 δευτερόλεπτα (πολλά λέω!), στα οποία μας έδειξε την έναρξη των επεισοδίων και τον Θεοδωράκη. Μπαχαλάκηδες και αστυνομία διέλυσαν κυριολεκτικά τη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Κυριακής, όσους κατάφεραν δηλαδή να αψηφήσουν τις φοβίες τους για επεισόδια και χρεοκοπία και να δώσουν το «παρών».

Από την μία λοιπόν έχουμε τις επονομαζόμενες ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες θέλουν πάση θυσία να παραμείνουμε στην ευρωζώνη (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΜΜΕ), και από την άλλη τις φωνές του λαϊκισμού και της καταστροφής, που θέλουν να φύγουμε από το ευρώ και να επιστρέψουμε στην δραχμή. Το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα παρουσιάζεται ως η ελπίδα σωτηρίας. Η μεγαλειώδης αντίφαση είναι ότι ως τέτοια παρουσιάζεται από το ίδιο! Το ίδιο το πολιτικό σύστημα παρουσιάζει ως λύση τον εαυτό του! Από εκεί και πέρα, οποιαδήποτε διαφορετική φωνή μάς πάει στην δραχμή, στην χρεοκοπία, και στην καταστροφή. Το δίλημμα λοιπόν, διχάζει! Ένα μεγάλο μέρος των πολιτών παραμένει εγκλωβισμένο στο υπάρχον πολιτικό σύστημα στο όνομα της ευρωπαϊκής προοπτικής, ενώ ένα υπόλοιπο –εξίσου μεγάλο (ίσως και μεγαλύτερο!)– μέρος, λόγω της απέχθειάς του προς το πολιτικό σύστημα ή/και των μέτρων που αυτό προτάσσει (Μνημόνιο ΙΙ), τάσσεται υπέρ του μεγάλου ΟΧΙ προς τους «σύγχρονους κατακτητές», υπέρ της εξόδου από την ευρωζώνη και την επιστροφή στη (νέα;) δραχμή. Θεωρώ πως η παραπλάνηση της δεύτερης ομάδας είναι πολύ μεγαλύτερη και πολύ πιο επικίνδυνη από αυτήν της πρώτης. Επί της ουσίας, δέχονται το άκρως συντηρητικό και επικίνδυνο δίλημμα της άρχουσας τάξης: Η μη αποδοχή της λύσης που παρουσιάζεται ως η μοναδική για την παραμονή της Ελλάδας στη ευρωζώνη ισοδυναμεί (λογικό άλμα) με στράτευση στο πλάι όσων επιθυμούν την επιστροφή της χώρας στη δραχμή.      

Σε αυτό το τοπίο, η Δημοκρατική Αριστερά οφείλει να αναδείξει και να αποδομήσει το  δίλημμα. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα σύγχρονο αριστερό προοδευτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης, το οποίο η ΔΗΜΑΡ –αντλώντας νομιμοποίηση από την ελληνική κοινωνία μέσω των επερχόμενων εκλογών– θα διαπραγματευτεί στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών θεσμών από κοινού με πολιτικούς συμμάχους από τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ένα πρόγραμμα ολικής απόρριψης των μέτρων δημοσιονομικής λιτότητας και τωνοριζόντιων περικοπών, τα οποία είναι ταυτόχρονα αναποτελεσματικά αλλά και κοινωνικά άδικα, προφανώς με βάση μία προοδευτική αντίληψη περί κοινωνικής δικαιοσύνης. Ένα πρόγραμμα που θα βασίζεται στην ολική αναδιάρθρωση των τομέων στους οποίους η Ελλάδα παρουσιάζει συγκριτικά πλεονεκτήματα –τουρισμός, γεωργία, εναλλακτικές μορφές ενέργειας–, στην πλήρη αναδιοργάνωση του κρατικού τομέα και της δημόσιας διοίκησης καθώς και του φορολογικού συστήματος και των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, με βασικούς σκοπούς την αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους, την διεύρυνση των δημοσίων αγαθών, με κύρια έμφαση στην παιδεία, την υγεία, και την έρευνα –στοιχεία δηλαδή που αυξάνουν τον παραγόμενο πλούτο μιας χώρας– καθώς και την βελτίωση της αποτελεσματικότητας του συστήματος κοινωνικής προστασίας ως προς την αντιμετώπιση της φτώχειας και την άμβλυνση της ανισότητας. Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να διασφαλίζει την ουσιαστική στροφή προς την ισόρροπη οικονομική μεγέθυνση, αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη πρωτογενών δημοσιονομικών πλεονασμάτων και για τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους. Θα πρέπει επίσης να προωθεί την κοινωνική συνοχή, όχι μόνο μέσω των αποτελεσμάτων του, αλλά κυρίως μέσω της συνεχούς διεύρυνσης της δημοκρατίας και συνεννόησης μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Απέναντι στο δίλημμα της άρχουσας τάξης, η ΔΗΜΑΡ θα πρέπει να προβάλει, μαζί με τις προοδευτικές φωνές που υπήρχαν και υπάρχουν στην Ευρώπη, απλά τώρα σιγά σιγά ακούγονται όλο και περισσότερο, ένα πρόγραμμα που θα αλλάξει την χώρα, εντός της ευρωζώνης, και θα διασφαλίζει την βιωσιμότητα του (νέου) ελληνικού χρέους. Είναι ιστορική ευθύνη της ανανεωτικής αριστεράς ως πολιτικού χώρου, αλλά και της Δημοκρατικής Αριστεράς ως εκφραστή του χώρου αυτού, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων μέσα από τη δημιουργία και την προώθηση ενός τέτοιου προγράμματος. Ώστε να μην γίνει η Ελλάδα μία πραγματικά τριτοκοσμική χώρα, εντός ή εκτός ευρωζώνης!

Τώρα, η χώρα αδυνατεί να περιθάλψει τους ανήμπορους και να ενισχύσει τα οικονομικά αδύναμα στρώματα , καθώς η ανεπαρκής  κοινωνική, στεγαστική και προνοιακή  πολιτική, τους ανάγκασε να κοιμούνται στους δρόμους με το ενδεχόμενο να μη ξυπνήσουν αύριο.

Οι άστεγοι είναι οι πρωταγωνιστές στους «Άθλιους» της εποχής μας, αποτελούν τα θύματα του άμαχου πληθυσμού του «(δι)κομματικού πολέμου» και της αποτυχημένης ασκούμενης πολιτικής του. Το κράτος τους εξαθλιώνει και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά τους. Αυτός  είναι ο πολιτισμός του 2012, αυτό είναι το όραμα της Ε.Ε., αυτή είναι η κοινωνική φροντίδα; Η γενέτειρα χώρα της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού κατάντησε αδιάφορη όσο ποτέ για τους αδύναμους πολίτες.

Η ελληνική κοινωνία αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία πόσο βαθιά αλληλέγγυα είναι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η μαζική συμμετοχή των πολιτών σε κάθε εκστρατεία για τη συγκέντρωση ρούχων και τροφής για τους άστεγους της πόλης. Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να ενταθούν και να θεσμοθετηθούν. Προς τη σωστή κατεύθυνση- αλλά ωστόσο ανεπαρκείς-  είναι και οι παρεμβάσεις του Υπουργείου Υγείας. Διαρκή, ωστόσο,  μέτρα λαμβάνει ο Δήμος Αθηναίων με χώρους φιλοξενίας που λειτουργούν σαν «καταφύγια», ενώ οι εργαζόμενοι του δήμου σε άψογη συνεργασία με δεκάδες εθελοντές και ΜΚΟ, συνεχίζουν συντονισμένα σε ομάδες εργασίας, την πρωτόγνωρη εκστρατεία ενημέρωσης και βοήθειας στους δρόμους. Επίσης, σχετικά κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και του Κοινωνικού Ταμείου της Ε.Ε. μπορούν να διατεθούν προς τους σκοπούς αυτούς. Τέλος, η θωράκιση των ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων πρέπει να είναι ουσιαστική ώστε να γίνονται παρεμβάσεις προτού κάποιος βρεθεί στο απόλυτο αδιέξοδο. Επιβάλλεται οι τράπεζες να διαθέσουν ένα πολύ μικρό μέρος των ακινήτων που έχουν στην κατοχή τους για τη στέγαση των αστέγων, επιδεικνύοντας στην πράξη την κοινωνική ευθύνη που τους αναλογεί.

Τη λύση πρέπει να τη δώσουν πρώτα οι πολίτες. Οι εγγενείς οικονομικές αδυναμίες τις χώρας αποτελούν φραγμό στην ακμή του έθνους και μας αναγκάζει να αφυπνισθούμε. Να ενδιαφερθούμε εμείς για τον συνάνθρωπό μας. Να απαιτήσουμε να ενεργοποιηθεί περεταίρω η τοπική αυτοδιοίκηση,  οι κοινωνικοί και  ιδιωτικοί φορείς και  να δραστηριοποιηθεί περισσότερο η Εκκλησία. Ας αφήσουμε την πολυθρόνα και την εγωκεντρική κουλτούρα και ας ενεργοποιηθούμε. Χρειάζεται ωριμότητα, πρωτοβουλία και δράση σε αυτές τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες, καθώς ζούμε όλοι «κάτω από τον ίδιο ουρανό…». Ο ατομικισμός και το «δε βαριέσαι» μας αποξένωσε. Ας αγωνιστούμε, οι συγκυρίες το απαιτούν.

Οι εκατοντάδες άστεγοι περιμένουν τη ζεστασιά και τη φροντίδα που τους στέρησε η ζωή. Ως ελάχιστη ένδειξη ευθύνης προς το συνάνθρωπό μας ας γίνουν μέρος της σκέψης και της καθημερινότητάς μας. Σταθερός προσανατολισμός είναι ότι ο άστεγος αποτελεί μια ανθρώπινη ύπαρξη που βρίσκεται σε καταστολή.

Ως νέοι της Δημοκρατικής Αριστεράς, επιδιώκουμε σταθερά, η ασκούμενη πολιτική να στοχεύει όχι στο «κουκούλωμα-μπάλωμα» του προβλήματος και της συντήρησης του, αλλά στην ουσιαστική καταπολέμηση των αιτιών του. Στόχος μας είναι η συγκεκριμενοποίηση των προϋποθέσεων, των όρων και των στοιχείων που πρέπει να απαρτίζουν ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας των οικονομικά αδύναμων στρωμάτων, με δεδομένο ότι στη χώρα μας, με την παρούσα οικονομική κρίση το 1/3 του λαού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας.«Είναι καλύτερα να ανάψεις ένα κερί, παρά να διαμαρτύρεσαι για το σκοτάδι».

Εικόνα κατακερματισμού και πολυκομματική Βουλή με πρώτο κόμμα τη ΝΔ και δεύτερη τη Δημοκρατική Αριστερά δίνουν όλες οι δημοσκοπήσεις που παρουσιάζονται τις κυριακάτικες εφημερίδες, με τον ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά.

Σύμφωνα με την έρευνα της Marc για το ΕΘΝΟΣ της Κυριακής στην πρόθεση ψήφου η ΝΔ λαμβάνει 17% η Δημοκρατική Αριστερά 10,8% το ΠΑΣΟΚ 9,8% το Κομμουνιστικό Κόμμα 8,4% ο ΣΥΡΙΖΑ 7,6% το ΛΑΟΣ 4,9% οι Οικολόγοι Πράσινοι 2,3% και η Δημοκρατική Συμμαχία 2,2%. Άκυρο, Λευκό Αποχή και Αναποφάσιστοι φτάνουν στο 29,2%.

Στην ίδια μέτρηση χωρίς τα Άκυρα, τα Λευκά, την Αποχή και τους Αναποφάσιστους η ΝΔ καταγράφεται στο 24%, η Δημοκρατική Αριστερά στο 15,2% το ΠΑΣΟΚ στο 13,9% το Κομμουνιστικό Κόμμα στο 11,9%, ο ΣΥΡΙΖΑ στο 10,7% το ΛΑΟΣ στο 6,9% οι Οικολόγοι Πράσινοι στο 3,3% και η Δημοκρατική Συμμαχία στο 3,2%. Στην πρόθεση ψήφου η Χρυσή Αυγή συγκεντρώνει 2%, το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών 1,2%, ενώ 4,6% λαμβάνουν άλλα μικρότερα κόμματα.

Στη σύγκριση καταλληλότητας για την πρωθυπουργία μεταξύ Λουκά Παπαδήμου και Αντώνη Σαμαρά τα ποσοστά είναι 37,9% έναντι 30,8%. μεταξύ Σαμαρά – Βενιζέλου είναι 34% προς 27,6%, ενώ μεταξύ Παπαδήμου – Βενιζέλου τα ποσοστά είναι 38,5% έναντι 25,1%.

Σύμφωνα με την έρευνα η νέα Βουλή υπολογίζεται ότι θα είναι οκτακομματική με τη ΝΔ να εκλέγει 117 βουλευτές, η Δημοκρατική Αριστερά 43, το ΠΑΣΟΚ 39, το ΚΚΕ 34, 30 ο ΣΥΡΙΖΑ, 19 το ΛΑΟΣ και από 9 η Δημοκρατική Συμμαχία και οι Οικολόγοι Πράσινοι.

Σε άλλη δημοσκόπηση της εταιρείας Alco για το “Πρώτο Θέμα” και στην πρόθεση ψήφου μεταξύ εκείνων που ρωτήθηκαν μετά την ψήφιση του νέου μνημονίου από τη Βουλή η Νέα Δημοκρατία λαμβάνει 18,3% η Δημοκρατική Αριστερά 8,8% ΠΑΣΟΚ και Κομμουνιστικό Κόμμα από 8%, 6,2% ο ΣΥΡΙΖΑ, 4,1% το ΛΑΟΣ, και 2,6 οι Οικολόγοι Πράσινοι. Η αποχή είναι στο 16,8% και η αδιευκρίνιστη ψήφος στο 10,7%.

Στη μέτρηση της MRB για τη Real News στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία λαμβάνει 19% , η Δημοκρατική Αριστερά 10,1%, το Κομμουνιστικό Κόμμα 8,8%, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ από 8,2%, Δημοκρατική Συμμαχία 2,1% και Οικολόγοι Πράσινοι 2,7%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος βρίσκεται στο 31%.

Στη δημοσκόπηση της Rass για το ΠΑΡΟΝ η Νέα Δημοκρατία προηγείται με 20,1% και ακολουθούν Δημοκρατική Αριστερά με 12,5%, ΣΥΡΙΖΑ με 10,2%, ΠΑΣΟΚ με 8,5%, ΚΚΕ με 8,1%, Οικολόγοι Πράσινοι με 3,8%, ΛΑΟΣ με 3% και Δημοκρατική Συμμαχία με 2,9%. Η αδιευκρίνιστη ψήφος φτάνει στο 21,5%.

Ανακοίνωση της Δημοκρατικής Αριστεράς για τις κινητοποιήσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο και το κλίμα αλληλεγγύης στην Ελλάδα

Οι προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης κινητοποιούνται. Οι κινητοποιήσεις αυτές καταγράφουν την ανάγκη αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Το κύμα αλληλεγγύης που αναπτύσσεται υπέρ της Ελλάδας επιβεβαιώνει ότι τα πράγματα δεν είναι στατικά και ότι δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτές πλέον οι λογικές του μονοδρόμου που επιβάλλουν συντηρητικοί κύκλοι της Ευρώπης.

Τώρα είναι ανάγκη να βρεθούν στο πολιτικό προσκήνιο οι δυνάμεις εκείνες που θέλουν μια Ευρώπη της αλληλεγγύης, της κοινωνικής συνοχής, μια Ευρώπη πολιτικά και οικονομικά ενοποιημένη.

Το πλήρες κείμενο με τα 10 μέτρα έχει ως εξής:

«Η μεταρρύθμιση στο χώρο της έρευνας

Η ενίσχυση του ερευνητικού πνεύματος αποτελεί κεντρική επιλογή του κόμματος μας.  Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια εκρηκτική παραγωγή νέας γνώσης και ανάπτυξη τεχνολογιών  σε πολλούς τομείς παράλληλα (επιστήμες ζωής, πληροφορική,  ηλεκτρονική, νέα υλικά, επικοινωνίες). Ανάπτυξη η οποία  δημιουργεί νέες δυνατότητες αλλά θέτει και νέα, σύνθετα κοινωνικά ζητήματα (βιοηθική, περιβάλλον, αναδιανομή πόρων, καταμερισμός εργασίας) τα οποία επανατοποθετούν τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες  ως βασικούς συντελεστές κατανόησης των σύγχρονων κοινωνιών και διαμόρφωσης πολιτικών.

Το κόμμα μας πιστεύει ότι η έρευνα και καινοτομία είναι βασικοί τομείς στους οποίους θα πρέπει να επενδύσουμε ως στρατηγική επιλογή εξόδου από την σημερινή κρίση. 

Στις κοινωνίες μας ο δημόσιος τομέας αναλαμβάνει την κύρια ευθύνη μετάδοσης της συσσωρευμένης γνώσης,, διαμέσου του εκπαιδευτικού συστήματος,  καθώς της διεύρυνσης των γνωστικών οριζόντων με κύριο μηχανισμό το δημόσιο ερευνητικό σύστημα.  Η καινοτομία αποτελεί τη βάση παραγωγής νέων προϊόντων, υπηρεσιών και μεθόδων στον ιδιωτικό τομέα.

Οι δύο κύριοι πυλώνες του δημόσιου ερευνητικού συστήματος είναι τα  ΑΕΙ (πανεπιστήμια και ΤΕΙ) και ο, υπό την Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας,  ερευνητικός ιστός. Ο ιδιωτικός ερευνητικός τομέας αποτελείται από τα ερευνητικά τμήματα των ιδιωτικών επιχειρήσεων και μικρό αριθμὀ ιδιωτικών κοινωφελών ιδρυμάτων.

Δεν θα ήταν υπερβολή αν διατυπώναμε την άποψη ότι το ελληνικό ερευνητικό σύστημα υφίσταται και έχει διακριτή παρουσία στον παγκόσμιο ερευνητικό χάρτη  κυρίως λόγω των πόρων που έχουν εισρεύσει στη χώρα μας μέσω των ανταγωνιστικών και διαρθρωτικών ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Στο δημόσιο ερευνητικό σύστημα υπάρχουν αρκετές εστίες αριστείας  και στον παραγωγικό τομέα αντίστοιχες εστίες καινοτομίας. Ο βαθμός ενσωμάτωσης όμως της καινοτομίας στην παραγωγή νέων βιομηχανικών προϊόντων είναι χαμηλός με αποτέλεσμα στη χώρα μας να κυριαρχεί ο τομέας της παροχής υπηρεσιών. Δεδομένου ότι την τελευταία δεκαετία δεν υπήρξε ουσιαστική προσπάθεια διαμόρφωσης εθνικού στρατηγικού σχεδίου έρευνας και ανάπτυξης, σήμερα είναι επιτακτικός ο συντονισμός σε εθνικό επίπεδο, η ανάδειξη των εστιών αριστείας και καινοτομίας και η διάχυση του ερευνητικού πνεύματος  ως συστατικού στοιχείου του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Η εθνική στρατηγική όπως την αντιλαμβάνεται ο δικός μας πολιτικός χώρος κωδικοποιείται ως “ενιαίος χώρος εκπαίδευσης και έρευνας” και σχηματικά περιλαμβάνει το ακόλουθο τρίπτυχο:

• Ένα οικουμενικό πρότυπο παιδείας, που συνθέτει αρμονικά τη μεταβίβαση της εκάστοτε συσσωρευμένης γνώσης στις νέες γενιές με τη διεύρυνση των οριζόντων της γνώσης, μέσω της συνεχούς αναζήτησης, της αμφισβήτησης, της πειραματικής διαδικασίας και του έλλογου συνειρμού.
• Την οριζόντια διαμόρφωση ενός ενιαίου ερευνητικού χώρου που θα ενθαρρύνει την αλληλεπίδραση και τη συνέργεια μεταξύ ΑΕΙ, Ερευνητικών Κέντρων (ΕΚ) και του κοινωνικού και παραγωγικού ιστού.
• Ειδικότερα για το τριτοβάθμιο σύστημα εκπαίδευσης και το αντίστοιχο της έρευνας, τη διαμόρφωση δύο λειτουργικά ισοτίμων και συμπληρωματικών συστημάτων, που το κάθε ένα διατηρεί τα δικά του, αυτόνομα χαρακτηριστικά

Επιτρέψτε μου τώρα να καταθέσω 10 Θέσεις για την  ενίσχυση της έρευνας, που έχουμε επεξεργαστεί ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Ανοικτές πάντα σε μια ευρύτερη συζήτηση:

1. Η συνολική εθνική ερευνητική προσπάθεια στην οποία εμπλέκονται τα δημόσια ερευνητικά εργαστήρια, τα εργαστήρια των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και αυτά των μικρομεσαίων, θα πρέπει να αποτελεί το αντικείμενο συντονισμού των εμπλεκομένων υπουργείων υπό την αιγίδα μιας τελικής εποπτείας την οποία θα ασκεί το νέο Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Τεχνολογίας. Οι θρησκευτικές υποθέσεις μεταφέρονται στο Υπουργείο Πολιτισμού.
2. Ουσιαστική και ριζική αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού. Η αναδιάρθρωση αυτή σε πρώτη φάση θα πρέπει να στοχεύει στο σύνολο των Ερευνητικών Κέντρων και φορέων από όλα τα Υπουργεία με στόχο την κατάργηση των αλληλοεπικαλύψεων και τον συντονισμό του συστήματος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την εποπτεία όλων των ερευνητικών φορέων και δραστηριοτήτων από τη ΓΓΕΤ, με ενιαίο νομοθετικό – θεσμικό πλαίσιο. Σημαντικό ζήτημα αποτελεί και η αναδιάρθρωση του ιστού των ΑΕΙ. Η πολιτική αυτή στοχεύει σε οικονομία και αποτελεσματικότητα κλίμακας, λειτουργική ενοποίηση, συντονισμό του συνόλου του δημόσιου επιστημονικού δυναμικού της χώρας, και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ερευνητικών μονάδων.
3. Εκκινώντας από την αρχή ότι η ανάδειξη της αριστείας προϋποθέτει την δημοκρατική οργάνωση της εσωτερικής ζωής των Ερευνητικών Κέντρων και των ΑΕΙ, είμαστε υπέρ της ενίσχυση της αυτονομίας των Ερευνητικών Κέντρων και την καθοριστική συμμετοχή του ερευνητικού δυναμικού στα όργανα διοίκησης. Το σημερινό μοντέλο διοίκησης των ινστιτούτων  χαρακτηρίζεται από ισχυρά στοιχεία συγκεντρωτισμού τα οποία θα πρέπει να  παραχωρήσουν τη θέση τους σε πιο δημοκρατικές μορφές οργάνωσης.
4. Συμπληρωματικό στοιχείο της αυτονομίας αποτελούν οι εξωτερικοί μηχανισμοί αξιολόγησης, αποτίμησης επιδόσεων και λογοδοσίας προς τον Έλληνα και Ευρωπαίο πολίτη που καταβάλει το τίμημα. Ο ερευνητικός ιστός της ΓΓΕΤ έχει υπερ-εικοσαετή παράδοση εξωτερικών αξιολογήσεων από διεθνής επιτροπές κριτών. Τα δεδομένα όμως των αξιολογήσεων ουδέποτε αξιοποιήθηκαν από την πολιτεία ως στοιχεία άντλησης συμπερασμάτων για τη διαμόρφωση ερευνητικής πολιτικής και την δυναμική αναδιάταξη δυνάμεων ώστε να ανταποκρίνονται στην ανάπτυξη των επιστημών. Είμαστε υπέρ της συστηματικής εξωτερικής αξιολόγησης ΑΕΙ και ΕΚ από ενιαία αρχή ώστε να μεγιστοποιηθεί ο εθνικός συντονισμός.
5. Πολλαπλασιασμός των διαύλων αλληλεπίδρασης μεταξύ ΑΕΙ και ΕΚ ώστε η κινητικότητα να μην περιορίζεται σε ένα μικρό αριθμό πρωτοβάθμιων καθηγητών, που επιθυμούν να ασκήσουν καθήκοντα Δ/ντων, Ινστιτούτων αλλά να  πολλαπλασιάζει τα συνεργατικά σχήματα (μεταπτυχιακά, κοινά ερευνητικά προγράμματα, αξιοποίηση υποδομών κ.λ.π.) κυρίως στις νεώτερες βαθμίδες. Θεσμική και μισθολογική κατοχύρωση του ερευνητή των δημόσιων ερευνητικών κέντρων που εποπτεύονται από το ΥΠΔΒΜΘ, ως δημόσιου λειτουργού.
6. Διαμόρφωση μητρώου ερευνητικών υποδομών των δημόσιων ερευνητικών εργαστηρίων και αντίστοιχου μητρώου των καινοτομικών επιχειρήσεων. Ενθάρρυνση των πρωτόκολλων συνεργασίας  κατά τρόπο που θα εξασφαλίζεται το αμοιβαίο όφελος.
7. Δέσμευση για σαφές εθνικό πρόγραμμα έρευνας το οποίο θα περιλαμβάνει τακτική προκήρυξη προγραμμάτων για :

-          ελεύθερη έρευνα για τη διεύρυνση των γνωστικών ορίων

-          στοχευμένη έρευνα για την ενἰσχυση της καινοτομίας στην παραγωγική διαδικασία

-           έρευνα στους τομείς της οικονομίας, των κοινωνικών και ανθρωπιστικών επιστημών με στόχο της επίλυση κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων και τη διαμόρφωση πολιτικών

8. Σταδιακή αύξηση της Ακαθάριστης Εθνικής Εγχώριας Δαπάνης (ΑΕΕΔ) για έρευαν ώστε σταδιακά να μεταβούμε από τη σημερινή κατάσταση (~0.57% του ΑΕΠ) προς τον μέσο κοινοτικό όρο (1.84% ΑΕΠ).  Η προσπάθεια αυτή αφορά τόσο τον δημόσιο τομέα όσο και τον ιδιωτικό.
9.  Ενίσχυση του θεσμού των τεχνολογικών πάρκων και ενθάρρυνση δημιουργίας spin off εταιρειών. Στον τομέα αυτό απαιτούνται διορθωτικές κινήσεις ώστε να περιοριστούν τα φαινόμενα κατάχρησης δημόσιου πλούτου. Η πολιτεία οφείλει να ενισχύσει το καινοτόμο πνεύμα με την παραχώρηση διευκολύνσεων προς ομάδες νέων ερευνητών, για περίοδο 4-5 έτη,  με παραχώρηση κυψελίδων στα τεχνολογικά πάρκα,  επιδότηση του κόστους προσωπικού, φορολογικές ελαφρύνσεις,  διευκόλυνση πρόσβασης σε υποδομές κ.λ.π.
10. Συμβολή στην ενίσχυση του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου εκπαίδευσης και έρευνας και αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού για την έρευνα. Ενίσχυση της εξωστρέφειας του ερευνητικού συστήματος και των στοιχείων καινοτομίας στις επιχειρήσεις.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι σε πείσμα των καιρών η χώρα μας ζει περίοδο ερευνητικής άνοιξη. Παρά την χρόνια απουσία δημόσιου ενδιαφέροντος και συγκροτημένης ερευνητικής πολιτικής η ερευνητική κοινότητα στα ΑΕΙ , τα ΕΚ και τις επιχειρήσεις, διαμέσου της αξιοποίησης κυρίως των ευρωπαϊκών πόρων,  έχει να επιδείξει σημαντικές εστίες αριστείας και καινοτομίας. Εμείς το γνωρίζουμε αυτό.

 Ο ερευνητικός χώρος είναι ένας από αυτούς που θα πρέπει άμεσα να αξιοποιηθεί στην σημερινή αναγκαία αναγεννητική προσπάθεια που πρέπει να αναληφθεί από τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις.»

Πτώση των ποσοστών της ΝΔ και σταθεροποίηση του ΠΑΣΟΚ στην πέμπτη θέση εμφανίζεται στην δημοσκόπηση της VPRC για τα Επίκαιρα. Συμφωνα με την έρευνα η ΝΔ συγκεντρώνει 27,5%, και δεύτερο κόμμα είναι η ΔΗΜΑΡ με 16%.

Αναλυτικά από την έρευνα προκύπτει ότι:

• Η ΝΔ προηγείται σταθερά με μεγάλη διαφορά, αλλά παρουσιάζει πτώση κατά 3%, αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας για την στάση της στη Δανειακή Συμβαση.

• Το ΠΑΣΟΚ σταθεροποιείται στην πέμπτη θέση των προτιμήσεων, με ποσοστό 11%.

• Μεγάλη πτώση του ΛΑΟΣ που φτάνει το 4,5%

• Σταθερη άνοδο της Αριστεράς.

Πιο αναλυτικά:

Στα πρώτα συμπεράσματα είναι πως η Νέα Δημοκρατία, προηγείται μεν με μεγάλη διαφορά, ωστόσο παρουσιάζει και αυτή μία πτώση της τάξεως τιυ 3%, σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση της εταιρείας, αποτέλεσμα της λαϊκής δυσαρέσκειας σχετικά με την στάση του κόμματος στην νέα Δανειακή Σύμβαση.

Η πτώση του ΠΑΣΟΚ δημοσκοπικά είναι γεγονός, ωστόσο έχει σταθεροποιηθεί στο 11%.

Η Δημοκρατική Αριστερά, με τη σειρά της, απορροφά το μετριοπαθές εκσυγχρονιστικό κεντροαριστερό κομμάτι του παλαιού ΠΑΣΟΚ κι όσο δεν προκύπτει αλλαγή της κατάστασης στο ΠΑΣΟΚ τόσο σταθεροποιεί ένα εκλογικό ακροατήριο όχι συνεκτικό ιδεολογικά και κοινωνικά, ικανό, ωστόσο, αυτή τη στιγμή να τη φέρει ακόμα και στη δεύτερη θέση των εκλογικών προτιμήσεων.

Μεγάλη πτώση βλέπει και ο ΛΑΟΣ στα ποσοστά του, τα οποία έχουν φτάσει στο 3,5%, ενώ στις αρχές του μήνα βρισκόταν στο 4,5%, χωρίς να απέχει και πολύ από το όριο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης που είναι το 3%.

Μεγάλα ποσοστά έχει στο σύνολο η Αριστερά, με το ΚΚΕ, το ΣΥΡΙΖΑ,και  το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, να ξεπερνά το 30%, ενώ δημοσκοπική ανάκαμψη βλέπουν και οι Οικολόγοι Πράσινοι, που έχουν 3,5%.

Το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάννη που έχει ένα ποσοστό του 2%, βρίσκεται εκτός Βουλής σύμφωνα με την δημοσκόπηση.

Τα αποτελέσματα της προηγούμενης δημοσκόπησης της ίδιας εταιρείας για τον Ιανουάριο ήταν:

NΔ 30,5%,
ΔΗΜ.ΑΡ 13%,
ΚΚΕ 12,5%,
ΣΥΡΙΖΑ 12,5%,
ΠΑΣΟΚ 12%,
ΛΑΟΣ 6%,
Οικολόγοι Πράσινοι 3%