Πρωτοετείς φοιτητές και κομματικές νεολαίες

[Ένα κείμενο δημοσιευμένο στις 8 Νοεμβρίου 2009 στο site stupidity.gr , που αξίζει να διαβαστεί απο πρωτοετείς και μη..! ]

sheep2Απογοητεύομαι όταν κάποιο post μου πρέπει να το εντάξω στην κατηγορία «Παιδεία», σε συνδυασμό με κάποια απο τις κατηγορίες «Πολιτική» ή «Θρησκεία». Είναι τόσο αντίθετες έννοιες, που καταντάει τραγελαφικό, με highlight τον φοβερό τίτλο «Υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων» (!?). Πολλά είναι τα θέματα που είναι λυπηρό να συνδέονται με την παιδεία, όπως «Παιδεία και ναρκωτικά», «Βία στα σχολεία» κλπ. Το θέμα είναι όμως οτι όλα αυτά αναγνωρίζονται σαν μάστιγα της παιδείας, σαν προβλήματα. Αντιθέτως, η ανάμιξη της πολιτικής και της θρησκείας στην παιδεία δεν αναγνωρίζεται σαν πρόβλημα, αλλά γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί σαν λύση, και αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Με την εκκλησία και την ανάμιξή της στα σχολεία δεν θα ασχοληθώ σήμερα, είχα γράψει κάποια πράγματα στο post «Πάλι με την εκκλησία τα ΄βαλες?» . Αυτή τη φορά θέλω να θίξω ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα της ελληνικής παιδείας. Την ανάμιξη της πολιτικής στα Πανεπιστήμια. Και συγκεκριμένα, τις κομματικές νεολαίες.

Βρίσκω φοβερές ομοιότητες στα μέλη των κομματικών νεολαίων και στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Έρχονται ανα μικρές ομάδες, χτυπάνε αδιάκριτα το κουδούνι σου, παπαγαλίζουν και δίνουν υποσχέσεις με σκοπό να σε προσηλυτίσουν. Κι όταν μυρίσουν αβεβαιότητα και έλλειψη ισχυρών απόψεων, στρογγυλοκάθονται και δεν λένε να φύγουν με τίποτα.

Θα περίμενε κανείς, οι νέοι άνθρωποι, οι φοιτητές, να έχουν ιδανικά και αξίες, και να αγωνίζονται γι αυτά. Ειδικά οι σκεπτόμενοι και πολιτικά ενεργοί. Θα περίμενε κανείς, οι κομματικές νεολαίες, απο τη στιγμή που απαρτίζονται απο σπουδαστές της ίδιας σχολής, να ενδιαφέρονται μόνο για το κοινό όφελος των φοιτητών, για τη βελτίωση των συνθηκών της παιδείας και του επιπέδου της σχολής τους. Θα περίμενε κανείς απο νέους ανθρώπους, να δρουν με βάση τα ιδανικά τους, και τις αξίες τους, έχοντας ακόμη μέσα τους τον ρομαντισμό και την αθωότητα της νεαρής τους ηλικίας. Θα περίμενε κανείς απο τους φοιτητές να δρουν σαν ένα ενιαίο φοιτητικό κίνημα, να αγωνίζονται, να επαναστατούν, να διεκδικούν, χωρίς να τρώγονται μεταξύ τους χωρισμένοι σε χρώματα. Δυστυχώς η πραγματική εικόνα απέχει πολύ απο τα παραπάνω. Οι ενταγμένοι φοιτητές στις κομματικές νεολαίες δρουν με βάση οδηγίες απο τα κόμματα, επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στο να προσηλυτίσουν περισσότερα μέλη, και λειτουργούν με πολιτικές αλλά και προσωπικές σκοπιμότητες. Ας δούμε συγκεκριμένα τη γραμμή που τους δίνεται απο τα κόμματα, και την οποία ακολουθούν τυφλά.

Ξεκινάω απο την ΔΑΠ, η οποία μοιράζει στα μέλη της ένα εγχειρίδιο με τίτλο «Επικοινωνιακή προσέγγιση πρωτοετών και νέων στελεχών». Το εγχειρίδιο αυτό διανέμεται «αυστηρά προς εσωτερική χρήση». Αν θέλετε μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf ΕΔΩ. Παρακάτω θα σημειώσω μερικά αποσπάσματα που βρήκα ενδιαφέροντα:

«Τρόποι προσέγγισης: Η εικόνα που θα δίνουμε πρέπει να είναι κοντά σε αυτή του μέσου φοιτητή. Οι πρωτοετείς νιώθουν καλύτερα με ανθρώπους που παρουσιάζουν ανάλογη με εκείνους εικόνα. Άρα: Κερδίζει η μη εκκεντρική εμφάνιση, η μη ιδιαίτερα στυλιζαρισμένη εμφάνιση, το καθημερινό – απλό ντύσιμο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Δεν εγγράφουμε νέα μέλη στο τραπεζάκι ούτε κυκλοφορούμε με αιτήσεις μέλους μπροστά στον κόσμο. Δεν φωνάζουμε μεταξύ μας, ούτε τσακωνόμαστε μπροστά σε άλλους. Στο τραπεζάκι είμαστε πρώτα στελέχη και μετά όλα τα υπόλοιπα.»

Στη συνέχεια, η ΔΑΠ διαχωρίζει τους φοιτητές σε τέσσερις κατηγορίες:

Κομματικα ενταγμενοι στο δικο μας χωρο: Μπορει να ανηκουν στο δικο μας χωρο, αλλα πρεπει να κερδισουμε την ενταξη τους στη ΔΑΠ της σχολης μας. Αυτο επιτυγχανεται ακολουθωντας μια μετριοπαθη σταση και παρουσιαζοντας πνευμα ομαδικοτητας και συμπνοιας, μακρια απο γραφικοτητες και εξαρσεις. Η αυθορμητη προελευοη πρεπει να αξιοποιηθει παραγωγικα απο εμας.

Κομματικα ενταγμενοι σε αλλο χωρο: Δεν θα ασχοληθουν ευκολα μαζι μας. Μπορουμε ομως να κερδισουμε την εκτιμηση και το σεβασμο τους, γεγονος που θα οδηγησει σε μια «ανεκτικη- πλειοψηφικοτητα των θεσεων μας.

Με αρνητικη προκαταληψη προς ολες τις παραταξεις: Αυτη ειναι η μεγαλη δεξαμενη απο οπου πρεπει να αντλησουμε κερδη. Πρεπει να κερδισουμε απο αυτην την κατηγορια των Α’ ετων και αυτο επιτυγχανεται με την προβολη της προσφορας και των θεσεων της παραταξης που δεν ειναι αυστηρα κομματικες. Επιδεικνυουμε την σημασια του συνδικαλισμου, γενικοτερα, και εστιαζουμε στα πρακτικα, καθημερινα προβληματα της σχολης.

Με μετριοπαθη σταση-ουδετερη: Προκειται για την πλειονοτητα των φοιτητων, την οποια πρεπει οπωσδηποτε να προσεγγισουμε. Ειναι μια κατηγορια παρεμφερεις με την προηγουμενη, αρα και η διαπραγματευση θα πρεπει να ειναι παρομοια, ριχνοντας ισως περισσοτερο βαρος στο στοιχειο της φιλίας και της παρεας, χωρις ομως να παραμελουμε την προσφορα της παραταξης.

Στο εγχειρίδιο παρέχονται κι άλλες χρήσιμες συμβουλές προς τα μέλη της ΔΑΠ, όπως πώς να αντικρούουν επιχειρήματα άλλων παρατάξεων, ποιά είναι τα αδύναμα σημεία στην δράση των άλλων κομμάτων και πως να τα εκμεταλλευτούν, ποιες είναι οι πιο γνωστές ατάκες που πρέπει να λένε, και άλλες χρήσιμες οδηγίες για το πως να κερδίσουν ψήφους.

Ένα άλλο έγγραφο της ΔΑΠ, είναι οι «Οδηγίες για εγγραφές». Μπορείτε κι αυτό να το δείτε ολόκληρο ΕΔΩ και ΕΔΩ. Παραθέτω μερικά ενδιαφέροντα αποσπάσματα:

Με την έναρξη των εγγραφών:

  • Κατα την εγγραφή του προτείνουμε να συμπληρώσουμε τα δικαιολογητικά του.
  • Κατα τη συμπλήρωση του πιάνουμε κουβέντα για γενικά θέματα που σχετίζονται με το Πανεπιστήμιο και την πόλη, και προσπαθούμε να του λύσουμε τις απορίες του και να τον κάνουμε να νιώσει άνετα και να μας εμπιστευθεί (το πιο βασικό).
  • Σε περίπτωση που ανοίξει κουβέντα και δεν δείξει κάποια φανερή τοποθέτηση προς το χώρο μας, του εξηγούμε οτι όλο αυτό δεν έχει καμία σχέση με εγγραφή σε πολιτική παράταξη, και οτι εμείς είμαστε μια ανεξάρτητη φοιτητική παράταξη που έχει ως στόχο τον φοιτητή και τη βελτίωση των συνθηκών του Πανεπιστημίου, γι αυτό και είμαστε παρόντες, για να καλύψουμε τα μεγάλα κενά της γραμματείας.
  • Χρησιμοποιούμε πάντα ως πρόσχημα την δικαιολογία «Σε λίγες μέρες θα βγει το πρόγραμμα μαθημάτων και άλλα σημαντικά στοιχεία, θες να μου δώσεις το κινητό σου να σε ενημερώσω?»
  • Μετά το τέλος των εγγραφών, κατα προτίμηση πηγαίνουμε όλοι μαζί για καφέ, και προσπαθούμε να πάρουμε μαζί μας και τους πρωτοετείς.
  • Γενικά, σε περίπτωση που υπάρχει φασαρία μπροστά στους πρωτοετείς, εμείς φερόμαστε αρκετά έξυπνα ωστε να εκθέσουμε τον άλλον και να φανούμε τα «καλά παιδιά» που θέλουμε να βοηθήσουμε.

Ανάλογες είναι οι οδηγίες και άλλων παρατάξεων, όπως για παράδειγμα αυτές της ΠΑΣΠ. Παραθέτω απόσπασμα απο το tvxs.gr:

«Οδηγίες προς ναυτιλομένους» του Φυσικού Τμήματος της Πάτρας παρέχει και η «αριστερή ΠΑΣΠ», όπως προκύπτει από σχετικό έγγραφο που συντάχθηκε το 2006.

Μέσα από το κείμενο, εκφράζεται η διαπίστωση ότι μία παράταξη η οποία είναι πρώτη σε εκλογική δύναμη εντός του πανεπιστημίου, ποτέ δεν διατηρεί την πρωτιά, αν προηγουμένως έχει στηρίξει την κινητοποίηση της κατάληψης.

Για αυτό το λόγο, το επικοινωνιακό επιτελείο της φοιτητικής παράταξης έκανε σαφές ότι στα τμήματα όπου η ΠΑΣΠ ήταν πρώτη σε ψήφους, εκείνη δεν θα στήριζε την κατάληψη ως μορφή αντίδρασης στο νόμο – πλαίσιο Γιαννάκου, παρά μόνο τυπικά και για λίγες ημέρες.

Βέβαια, «ανεξάρτητα με οποιαδήποτε μορφή κινητοποίησης που θα επιλέξει κάποια σχολή, δεν σταματάτε να τονίζετε τη διαφωνία σας με τον νόμο και ότι επιθυμείτε την απόσυρση του προσχεδίου, τονίζοντας σημεία που προκαλούν συγχυση στους φοιτητές, όπως οι αιώνιοι φοιτητές, το άσυλο κτλ. και που εύκολα μπορεί να πειστούν». Επίσης, «σε σημεία που σύντροφοι της ΠΑΣΠ ή της Ν. ΠΑΣΟΚ έχουν τοποθετηθεί υπέρ του νόμου παραβλέπετε να τα σχολιάσετε και κατά το δυνατόν τα αρνείστε».

Υπογράφουν:

Συντονιστικό Σπουδάζουσας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ ΑΕΙ
Συμμετέχοντες ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ
ΠΑΣΠ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
ΠΑΣΠ ΕΜΠ
ΠΑΣΠ ΠΑΤΡΑΣ
ΠΑΣΠ ΚΟΜΜΟΤΗΝΗΣ
ΠΑΣΠ ΡΕΘΥΜΝΟΥ

Μπορεί τα παιδιά που εντάσσονται σε αυτές τις παρατάξεις, να έχουν κάθε καλή πρόθεση, και να νιώθουν οτι με αυτόν τον τρόπο αγωνίζονται. Ο καθένας άλλωστε υποστηρίζει τις απόψεις του και αγωνίζεται γι αυτές με όποιον τρόπο θεωρεί πιο αποτελεσματικό. Αλλά κάπου στην πορεία οι κομματικές νεολαίες διαβρώθηκαν. Στις περισσότερες σχολές, έχουν χάσει τον στόχο τους, και ασχολούνται μόνο με κομματικές μικρότητες. Θυμήθηκα κάτι συνεντεύξεις που είχα δει στην τηλεόραση. Ρώταγε ο δημοσιογράφος τον φοιτητή και μέλος της ΠΑΣΠ, «Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά των μελών σας?», και απαντούσε το παιδί «Εεεεε… Τα χαρακτηριστικά του πασπίτη είναι casual στυλ, καθημερινό ντύσιμο, και έντεχνη μουσική.». Ρώταγε και μια κοπελίτσα της ΔΑΠ, «Εσάς ποιό είναι το χαρακτηριστικό σας?», και απαντούσε «Εμείς διοργανώνουμε πάρτι για τα μέλη μας, και απο μουσική ακούμε τα πάντα! Απο Παπαρίζου, μέχρι και… Χατζηγιάννη!».

Και δυστυχώς το πρόβλημα δεν σταματάει εκεί. Όσοι είναι φοιτητές και πηγαίνουν στις συνελεύσεις ξέρουν ακριβώς την κατάσταση που επικρατεί. Σαν να βλέπεις παράθυρα στις ειδήσεις των 8. Χάος, τσακωμοί, ειρωνείες, βρισιές, ενίοτε ξύλο, και φυσικά μια μικρογραφία των μεγάλων κομμάτων: Καταλήγουν να κατηγορεί ο ένας τον άλλον, ο καθένας να υπερασπίζεται το κόμμα του, και τελικά μόνο για τα προβλήματα που ήταν το θέμα της συνέλευσης δεν μιλάνε. Πόσες φορές έχουμε δει επιθέσεις και ξυλοδαρμούς μεταξύ ομάδων? Μέχρι και μαχαίρια έχουν βγει μέσα σε σχολές, λες και η ένταξη σε διαφορετική κομματική νεολαία είναι ένα είδος βεντέτας. Όσο για τα συμφέροντα και τα βύσματα… εκεί κι αν γίνεται της κακομοίρας! Τα έχω ακούσει, τα έχω δει σε «αποκαλυπτικά ρεπορτάζ», τα έχω ζήσει και ο ίδιος. Τα μέλη της πρώτης παράταξης σε κάθε σχολή, απολαμβάνουν και τα ανάλογα προνόμια. Οι παρατάξεις μοιράζουν έτοιμα τα θέματα της εξεταστικής και σημειώσεις, φυσικά μόνο για τα μέλη τους. Ακόμα και καλύτερη βαθμολόγηση στα γραπτά πολλές φορές, όταν κάποιοι καθηγητές είναι ενταγμένοι σε κάποιο κόμμα και αντιμετωπίζουν τα μέλη της συγκεκριμένης παράταξης με μεγαλύτερη «επιείκεια», αλλά και πιο χοντρά βύσματα, όπως εισαγωγή φοιτητών-μελών κομματικής παράταξης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών. Αυτά ακριβώς τα προβλήματα που είναι καθήκον της παιδείας να αντιμετωπίσει, αυτά ακριβώς αναπαράγουν νέοι άνθρωποι, μπλεγμένοι απο τώρα στη διαφθορά, γερασμένοι ήδη στα 20 τους απο το ίδιο το σύστημα.

Πώς περιμένουμε λοιπόν βελτίωση της παιδείας, όταν οι κομματικές σκοπιμότητες είναι τόσο βαθιά χωμένες στους κύκλους των φοιτητών? Πώς περιμένουμε απο τα Πανεπιστήμια να παράγουν σκεπτόμενους ανθρώπους, ανεξάρτητους και ελεύθερους, όταν αφήνουμε τα πολιτικά κόμματα να κατευθύνουν τις απόψεις και τη δράση των φοιτητών?… Πώς είναι δυνατόν νέοι άνθρωποι, να ενδιαφέρονται για το πως θα εξυπηρετήσουν κομματικά συμφέροντα, και όχι για τη βελτίωση της παιδείας, που στο κάτω κάτω αφορά πρώτα απ’ όλους τους ίδιους?… Και μάλιστα πολλές φορές, ακολουθούν μια πολιτική παράταξη, χωρίς να ξέρουν ούτε και οι ίδιοι για ποιο λόγο. Πλήρης απογοήτευση η εικόνα της ελληνικής παιδείας.

Και για να μη το ξεχάσω, όσοι ενταχθείτε στη ΔΑΠ, κερδίζετε μια δωροεπιταγή αξίας 50 ευρώ, για γυαλιά ηλίου. Σε καλή μεριά!

doroepitagidapdi1

Advertisements

One thought on “Πρωτοετείς φοιτητές και κομματικές νεολαίες

  1. Πρώτη διδάξασα η Πανσπουδαστική Σ,Κ, της δεκαετίας του 80. Η ΔΑΠ ήταν μειοψηφία και εμείς της Ανανεωτικής Αριστεράς δίναμε μάχες για να ασκουν τα μέλη της το δικαίωμα λόγου!Για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s