Πρώτες εντυπώσεις από το 54ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Η αρχοντική παρουσία του Τζιμ Τζάρμους έχει μέχρι στιγμής κλέψει τις εντυπώσεις στη φετινή σινε-γιορτή της συμπρωτεύουσας, στην οποία λιγοστές αλλά ενδιαφέρουσες ελληνικές ταινίες συνωστίζονται δίπλα στην αφρόκρεμα της παγκόσμιας ανεξάρτητης παραγωγής, τον καινούριο Κόρε – Έντα, αλλά και τον παλιό Κισλόφσκι.

partyΈνας από τους θεμελιωτές του σύγχρονου ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά και ένας ιδιαίτερα αγαπητός στους Έλληνες σινεφίλ σκηνοθέτης βρέθηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας, σηκώνοντας την προηγούμενη Παρασκευή 1/11 την αυλαία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με μια διασκεδαστική ιστορία τρόμου. Το «Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί» του Τζιμ Τζάρμους, με τους Τομ Χίντλεστον και Τίλντα Σουίντον, μια τρυφερά ειρωνική, πλημμυρισμένη ροκ και έθνικ μουσική ματιά στο βαμπιρικό μύθο, αλλά και στη σύγχρονη παρακμή του δυτικού πολιτισμού, καταχειροκροτήθηκε από το κοινό του κατάμεστου Ολύμπιον, το οποίο δυσφόρησε φανερά με τις κοινότοπες ομιλίες όλων των επισήμων της πρεμιέρας, αποθέωσε όμως τον σεμνό και χαμογελαστό Τζάρμους. Ο λόρδος Τζιμ, ψηλός, αρχοντικός και απόλυτα cool, έγινε αντικείμενο πρωτοφανούς θαυμασμού από τους κινηματογραφόφιλους της πόλης, οι οποίοι κατά τη διάρκεια της διήμερης παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη τον σταματούσαν όπου τον έβρισκαν, του έπιαναν την κουβέντα, τον συνέχαιραν και φωτογραφίζονταν μαζί του. Χαρακτηριστικό είναι ότι για να διασχίσει το Σαββάτο το πρωί τη 200 μέτρων απόσταση από την Αποθήκη Γ ως την Τσιμισκή χρειάστηκε μία ολόκληρη ώρα!

54th_film_festival_thess_avranas411132Ο έτερος, αν και με μεγάλη διαφορά, μέχρι στιγμής σταρ της φετινής διοργάνωσης είναι ο Έλληνας σκηνοθέτης Αλέξανδρος Αβρανάς, του οποίου το εκτός συναγωνισμού «Miss Violence» δίχασε τους πάντες. Θεατές βγήκαν κλαμένοι, άλλοι σοκαρισμένοι και άλλοι έξαλλοι από την προβολή, καθώς το σκληρό θέμα και το σκοτεινό ύφος της διπλά βραβευμένης στη Βενετία ταινίας δεν άφησαν κανέναν αδιάφορο. Οι τυχόν ομοιότητές της με τον «Κυνόδοντα» (απομονωμένη οικογένεια, πατριαρχική βία, αποστασιοποιημένη αφήγηση ) και το «Greek weird wave» τροφοδοτούν παθιασμένες συζητήσεις, καθώς σε ένα ανάλογο, σαφώς πιο λανθιμικό κλίμα κινείται και η «Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» της Ελίνας Ψύκου, η οποία συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ. Στιλιζαρισμένα, αλλά υποβλητικά σκηνοθετημένο (με μια σπουδαία ερμηνεία από τον Χρήστο Στέργιογλου ), το φιλμ θέτει μερικά καίρια ερωτήματα πάνω στην αντιφατική σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ακριβώς όπως και το πιο λιτό, ανθρώπινο και τρυφερό με τους χαρακτήρες του «Wild Duck» του Γιάννη Σακαρίδη, η δεύτερη ελληνική συμμετοχή που διαγωνίζεται για τα σαββατιάτικα βραβεία.

Οι υπόλοιπες ελληνικές ταινίες του προγράμματος, ανάμεσα στις οποίες το άνισο κοινωνικό δράμα του Γιώργου Σερβετά «Να Κάθεσαι και να Κοιτάς» σαφώς ξεχωρίζει, δεν προσέφεραν τις ανάλογες συγκινήσεις: «Ο Προφήτης» του Δημήτρη Πούλου, μια εικονογραφικά και διηγηματικά ενδιαφέρουσα αλληγορία μελλοντολογικής φαντασίας υποφέρει από το σχηματικό, γεμάτο βαρύγδουπες φιλοσοφίες σενάριό της, ενώ τόσο το απενοχοποιημένα cult, δήθεν παρωδιακό και ψευτο-ταραντινικό «Goldfish» του Θάνου Τσαβλή όσο και ο μαγικού ρεαλισμού, αλλά χωρίς εσωτερικό ρυθμό και ξεκάθαρο ύφος «Χειμώνας» του Κωνσταντίνου Κουτσολιώτα έχουν ελάχιστο κινηματογραφικό ενδιαφέρον. Όπως οι περισσότερες προβολές του φεστιβάλ, έτσι και αυτές του ελληνικού τμήματος είναι σχεδόν πάντα sold out, με τη μεγαλύτερη ζήτηση να έχουν φυσικά τα «μεγάλα» ονόματα των Ανοιχτών Οριζόντων, όπως ο Χιροκάζου Κόρε – Έντα και η συμπαθής οικογενειακή δραμεντί του «Πατέρας και Γιος», ο Ούλριχ Ζάιντλ και το τελευταίο μέρος της πικρής τριλογίας του «Ο Παράδεισος της Ελπίδας» ή η Αμερικανίδα Κέλι Ράιχαρντ και το θεματικά τολμηρό, αλλά δύσκαμπτο πολιτικό δράμα της «Κινήσεις στο Σκοτάδι». Ζεστό επίσης το ενδιαφέρον για το αφιέρωμα στον άγνωστο στη χώρα μας Γάλλο δημιουργό Αλέν Γκιροντί, αλλά και για τις πέντε προβολές του αριστουργηματικού «Δεκαλόγου» του Κριστόφ Κισλόφσκι.

Όσον αφορά στο διαγωνιστικό τμήμα, τέλος, οι ταινίες οι οποίες έχουν μέχρι στιγμής ξεχωρίσει είναι η γαλλική ιστορία ενηλικίωσης «Suzanne της Κατέλ Κιγιεβερέ με μια εξαιρετική Σάρα Φορεστιέ και το χαμηλότονο, ρεαλιστικό «Γαλάζιο Πουλί» του Αμερικανού Λανς Έντμαντς, διεισδυτικό πορτρέτο μιας επαρχιακής Αμερικής το οποίο σίγουρα θα αρέσει στον πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Αλεξάντερ Πέιν. Δίπλα στον Ελληνοαμερικανό σκηνοθέτη, του οποίου το «Νεμπράσκα» κλείνει το φετινό φεστιβάλ, την επιτροπή απαρτίζουν η Ρουμάνα παραγωγός Άντα Σόλομον, ο διευθυντής του Δεκαπενθημέρου Σκηνοθετών του φεστιβάλ Κανών Εντουάρ Ουαϊντρόπ, ο Αμερικανός κριτικός Σκοτ Φούντας και ο Έλληνας συνθέτης Κωνσταντίνος Βήτα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s