Βιβλία: Νέες εκδόσεις

Homo economicus – Ένας (παραστρατημένος) προφήτης της νέας εποχής
Daniel Cohen,  μετάφραση: Μιχάλης Μητσός, Εκδόσεις: Πόλις, 2013

b191581Η κοινωνία γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστική, η εμμονή με τους αριθμούς και η μανία των αξιολογήσεων επιβάλλονται παντού: η οικονομία οδηγεί τον κόσμο. Προς ποια κατεύθυνση όμως;
Η ευτυχία; Οι δείκτες ικανοποίησης και ευημερίας παραμένουν στάσιμοι ή υποχωρούν, τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στα ζευγάρια. Η αποτελεσματικότητα; Πολύ κάτω από τις προσδοκίες, αν κρίνουμε από τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις και τους οικολογικούς κινδύνους. Η ελευθερία; Απογοήτευση κι εδώ, όσοι πίστευαν ότι η ευημερία θα οδηγούσε στη δημοκρατία διαψεύστηκαν: οι κρίσεις είναι εκείνες που ανατρέπουν τους τυράννους.
Στην πραγματικότητα, η οικονομία τείνει να επιβάλει… το δικό της μοντέλο: ένα μοντέλο όπου ο ανταγωνισμός νικά τη συνεργασία· όπου ο αποκτηθείς πλούτος ενισχύει την ανάγκη να συσσωρευτεί ακόμη περισσότερος· όπου, τέλος, ένα περίεργο είδος, ο “Homo economicus”, ορθώνεται πάνω από τα άλλα, διασπείροντας παντού τη νεοδαρβινική του λογική. Επεκτείνοντας τις αναλύσεις του προηγούμενου βιβλίου του, της “Ευημερίας του κακού” (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση Τάσου Γιαννίτση), ο οικονομολόγος Daniel Cohen μας μεταφέρει έναν προβληματισμό που καταλαμβάνει μια μακρά περίοδο και αφορά τη σχέση ανάμεσα στην αναζήτηση της ατομικής ευτυχίας και την πορεία των κοινωνιών. Ξεκινώντας από την αρχαία Ρώμη και φτάνοντας στο σημερινό Πεκίνο, διερευνώντας τα διακυβεύματα της ψηφιακής και της γενετικής επανάστασης, ο συγγραφέας χαρτογραφεί εκτενώς τις απολαύσεις και τα βάσανα του σύγχρονου κόσμου.

Ο κόκκινος κάβουρας

Μίμης Ανδρουλάκης, Εκδόσεις: ΠΑΤΑΚΗΣ, 2013, 210 σελίδες

kavouras_frΠρόκειται για μυθιστόρημα 210 σελίδων με θέμα τον κόσμο των πληροφοριών και τον αδίστακτο αγώνα των μυστικών υπηρεσιών να διεισδύσουν στις απόρθητες περιοχές κρατών και κομμάτων για να μάθουν τα πάντα. Πώς; Χρησιμοποιώντας τον πλέον πανάρχαιο τρόπο, δηλαδή τον προδότη άνθρωπο αλλά και τις εξελιγμένες μορφές τεχνολογίας, χάρη στις οποίες το σύστημα της πληροφοριακής εξουσίας μπορεί να κρυφακούει αρχηγούς κρατών, ηγέτες κινημάτων, καθοδηγημένες ερωμένες, αθυρόστομες συζύγους υπόπτων και χρήσιμους επιστήμονες.

Ο συγγραφέας αρχίζει το βιβλίο με μια ιστορία, που αιφνιδιάζει. Τον Ιανουάριο του 1983, επί «Αλλαγής», ο αρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ενημερώνει τον ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος, Χαρίλαο Φλωράκη, πως στα ανώτατα κλιμάκια του Κόμματος εργαζόταν εδώ και χρόνια πληρωμένος πράκτορας παριστάνοντας τον σεμνό και εργατικό κομμουνιστή. Ο συγγραφέας – στέλεχος τότε του ΚΚΕ και στενός συνεργάτης του γενικού γραμματέα συμμετέχει στη διαδικασία αποπομπής του χαφιέ μέσα σε ένα κλίμα μυστικότητας και βουβής οργής.

«Καλύτερα να μην έγραφα τη ιστορία αυτού του πράκτορα στο Κόμμα. Καλύτερα, καθώς, τριάντα χρόνια μετά, το 2013, τη μεγάλη χρονιά της κυβερνοκατασκοπείας, ένας ανεμοστρόβιλος συμβάντων με παρέσυρε πολύ μακριά, μέχρι τα άδυτα του κόσμου των μυστικών υπηρεσιών και τα σκοτάδια του Διπλού Ανθρώπου» σημειώνει ο μυθιστοριογράφος και συνεχίζει: «Μακάρι να συνέχιζα να λέω την ιστορία του μ΄ ένα ποτήρι κρασί σε μικρές συντροφιές. Έλα, όμως, που φοβάμαι μη χαθεί, μη δεν απομείνει κανείς που να την έχει ζήσει από πρώτο χέρι και να μπορεί να την αφηγηθεί». Καταλήγει: «Ο Κόκκινος Κάβουρας βασίζεται σε μια πραγματική ιστορία γραμμένη σαν παραμύθι».

 

Η μεταπολιτευτική Ελλάδα 1974-2009

Γιάννης Βούλγαρης, εκδόσεις: Πόλις, 2013, 518 σελ.

b191123Το βιβλίο πραγματεύεται από την οπτική της πολιτικής κοινωνιολογίας και της πολιτικής ιστορίας τη “μεταπολιτευτική Ελλάδα 1974-2009”. Αποτελεί χρονικά διευρυμένη και αναθεωρημένη έκδοση του προηγούμενου που είχε εκδοθεί στις αρχές του 2008 με τίτλο “Η Ελλάδα από τη μεταπολίτευση στην παγκοσμιοποίηση”.

Διανύσαμε, λοιπόν, πορεία μισού περίπου αιώνα. Μισού αιώνα που περιέκλειε όμως τρεις τουλάχιστον εποχές της Ελλάδας. Τη μετεμφυλιακή με τον τραγικό επίλογο της δικτατορίας, την καθαυτή μεταπολιτευτική με τη σταθεροποίηση της δημοκρατίας και την αργή επούλωση των προηγούμενων ιστορικών τραυμάτων, και, τέλος, την αρχική φάση εισαγωγής του ευρώ, κατά την οποία η χώρα εντάχθηκε όλο και πιο σταθερά στα πυκνά δίκτυα της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η όλη πορεία κατέληξε στη χρεοκοπία, όταν η Ελλάδα παρασύρθηκε στη δίνη της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής κρίσης. Αυτή η δραματική δοκιμασία έδωσε λαβή σε μηδενιστικές αποτιμήσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, ακόμη και σε ευθείες επιθέσεις κατά της Δημοκρατίας. Σαν η “Μεταπολίτευση” να συρρικνώθηκε και να ταυτίστηκε με τη χρεοκοπία. Έτσι, στην περίοδο της κρίσης η αποτίμηση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας έγινε επίμαχο πολιτικό διακύβευμα. Γεγονός αναμενόμενο, εξίσου όμως παραπλανητικό. Θα ήταν σαν να κρίναμε μια πλούσια και σύνθετη περίοδο όπως εκείνη του Τρικούπη, ισοπεδώνοντάς την στη χρεοκοπία του 1893 – 1897. Με άλλα λόγια, η εποχή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας 1974 – 2009 απαιτεί μια σφαιρικότερη προσέγγιση, ώστε να ερμηνευτούν και να αξιολογηθούν ταυτόχρονα οι επιτυχίες και οι αποτυχίες της, η εσωτερική δυναμική της και οι αντιφάσεις της.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s