Έχει «ψεκασμένους» ο ΣΥΡΙΖΑ;

Του Μιχάλη Σαμπατακάκη, metarithmisi.gr, 24/3/13

108913-mixalis_1Κοινό μέτωπο στη Βουλή και την κοινωνία συγκροτούν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες! (Ενώ, όπως είναι γνωστό, έχει προηγηθεί το κοινό μέτωπο Ανεξάρτητων Ελλήνων και Χρυσής Αυγής). Μου το είπε αρχικά στο τηλέφωνο ένας φίλος δημοσιογράφος. Δεν τον πίστεψα, λέω «πλησιάζει η πρωταπριλιά». Δυστυχώς, το επιβεβαίωσα στο διαδίκτυο.

Όσο ήμουν παλιότερα στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και στον ΣΥΡΙΖΑ (πριν φτιάξουμε την ΔΗΜΑΡ δηλαδή), με είχαν κουράσει, ομολογώ, διάφοροι φιλοσοβιετικοί κομμουνιστές, μαοϊκοί και τροτσκιστές, αλλά «ψεκασμένους» εθνικιστές και κυρίως χαμηλού πνευματικού επιπέδου ανθρώπους, δεν είχε. Παρααλλάξαμε εποχή! (Φοβάμαι πως έχουν πολλά να δουν τα μάτια μας, στην ιδέα της εθνικό-λαϊκιστικής αριστερό-ακροδεξιάς κυβέρνησης.)

Αντιπαρέρχομαι την πολιτική ουσία του μετώπου ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητων Ελλήνων: Τη συμπαράσταση στο «ηρωικό όχι» των Κυπρίων. Αντιπαρέρχομαι δηλαδή ότι το «ηρωικό όχι» δεν ήταν κατά του Continue reading

Θα προκάνουμε, σύντροφοι;

Του Σπύρου Λυκούδη, εφημερίδα ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 15/03/2013

LykoudisSpΟ λόγος του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί σήμερα στο χώρο της ελληνικής Αριστεράς. Με βάση το εκλογικό του ποσοστό, φαίνεται να είναι αποδεκτός από ευρύ τμήμα των πολιτών. Αυτή η αποδοχή δεν εξηγείται μόνο με τη δεδομένη ισχύ της υποσχεσιολογίας σε περιόδους βαθειάς κρίσης.

Είναι και κάποιες παθογενείς ιδιαιτερότητες της ελληνικής αριστερής θεώρησης των πραγμάτων, ρητές και άρρητες, που σε τέτοιες φάσεις δημιουργούν δυναμικές. Εντοπίζω τις 4 συνήθεις, αυτές ακριβώς που βάζουν τελικά την Αριστερά στη γωνία, παρά τα κέρδη που της αποφέρουν στη φάση της οργής.

Α) Η αμφισβήτηση των αξιών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και των θεσμών της, με την κατ΄ επιλογήν τήρηση νόμων και κανόνων, τακτική που υποσκάπτει και αφοπλίζει τελικώς τη Δημοκρατία.

Β) Η ανοχή απέναντι στη βία, με την Continue reading

Ομιλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, στο Σινέ Κεραμεικός

Ομιλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, στο Σινέ Κεραμεικός

photoΕδώ, στον «Κεραμεικό», πραγματοποιήσαμε το 1ο ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς. Συγκροτήσαμε τη Δημοκρατική Αριστερά. Τη δύναμη που εμπνέεται από το όραμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Τη δύναμη που στον πυρήνα της στρατηγικής της βρίσκεται ο δημοκρατικός και αριστερός ευρωπαϊσμός, ο δρόμος των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων και η οικολογική εγρήγορση. Τη δύναμη που παρεμβαίνει στο παρόν επιδιώκοντας να επηρεάσει τις εξελίξεις. Τη δύναμη που μάχεται για την ανασυγκρότηση της χώρας, με τις αρχές της ισότητας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της οικολογικής και δίκαιης ανάπτυξης, της υπεράσπισης των δυνάμεων της εργασίας.
Αυτούς τους στόχους θα υπηρετούμε σταθερά.
Το κόμμα μας συγκροτήθηκε μέσα στην κρίση. Παρουσιάσαμε ένα νέο πολιτικό σχέδιο για τη χώρα. Ένα πολιτικό σχέδιο που αναγνώριζε το δεσμευτικό πλαίσιο της χώρας και ταυτόχρονα επιχειρούσε να το αλλάξει. Ένα σχέδιο που έδειχνε το δρόμο εξόδου από την κρίση. Που υποστήριζε την Continue reading

Άσ’ το, βρε Αλέκα…

Του Νίκου Μπίστη, metarithmisi.gr, 3/2/13

™šŸ£Η έφεση του ΚΚΕ προς τον πολιτικό ετεροχρονισμό, είναι παροιμιώδης. Αποκήρυξε τον Στάλιν και τον Ζαχαριάδη το 1956 και τους αποκατέστησε πρόπερσι, δόξη και τιμή. Την περίοδο της τυφλής αντιμνημονιακής οργής και απελπισίας, με εξαίρεση τους ναυτεργάτες και το φάσκιωμα της Ακρόπολης, ήταν πρότυπο συμπεριφοράς. Μακριά από την πλατεία Συντάγματος, όπου στην πάνω πλατεία συναθροίζονταν Χρυσαυγίτες και ψεκασμένοι του Καμμένου και στην κάτω, αριστεροί αντισυστημικοί. Έκανε παραδίπλα μόνο του τις πορείες του, ωραία και συντεταγμένα, παίρνοντας εύσημα από την Αστυνομική Διεύθυνση. Στη ΓΑΔΑ μαζεύονταν οι αντιεξουσιαστές και τα τρακτέρ δεν πλησίαζαν στον κόμβο της Νίκαιας. Το ΚΚΕ δεν ήθελε να κυβερνήσει, δεν μπορούσε και να επαναστατήσει, βαρέθηκαν οι ψηφοφόροι του να περιμένουν τη μεγάλη ώρα και απέδρασαν μαζικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, το πολιτικό σκηνικό μπαίνει σε φάση παγίωσης.

Η κυβέρνηση αντέχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε ταβάνι και οι πιο νουνεχείς σπρώχνουν για Continue reading

Παλιέ μου σύντροφε Χριστόφορε, του Λεωνίδα Καστανά

tvxs.gr/node/116989, 17/1/13

Ακολουθεί το άρθρο – απάντηση του κ. Καστανά:

Όταν γράφεις ερωτικό γράμμα υποτίθεται ότι αγαπάς. Και όταν αγαπάς, κάτι θετικό βρίσκεις και στο έτερο ήμισυ, αλλιώς ποια αγαπάς και σε ποια απευθύνεσαι;

Από το «ναι στην  Ευρώπη των λαών και το όχι στην Ευρώπη των μονοπωλίων» έχει περάσει καιρός, πολύς καιρός. Οι ευρωκομμουνιστικές και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που υποσχόταν μια άλλη Ευρώπη  εξαφανίστηκαν ή υποχώρησαν δραματικά, μέσα από τα δικά τους αδιέξοδα. Τώρα το περιβάλλον είναι διαφορετικό. Η χώρα είναι χρεωμένη  μέχρι το λαιμό και έχει βάλει και η Αριστερά το χέρι της για να γίνει αυτό. Όταν έκλεινε τα μάτια στην ασυδοσία του κρατικοδίαιτου κεφαλαίου και υποστήριζε άκριτα τα αιτήματα της κάθε συντεχνίας. Όταν έκανε μάγκες τους πασόκους.  Οι μόνοι που βρέθηκαν να μας βοηθήσουν να ορθοποδήσουμε είναι αυτοί οι  κακοί λέοντες, οι καπιταλιστές της Δύσης, οι δανειστές. Με τους όρους του δικού τους, βέβαια μνημόνιου, πολλοί από τους οποίους θα έπρεπε να είναι και όροι του δικού μας, του «μνημόνιου» της Αριστεράς. Το αίτημα σήμερα δεν είναι η ταξική πάλη αλλά η σωτηρία της πατρίδας σε αυτό το σκληρό  παγκόσμιο περιβάλλον. Η σωτηρία των αδύναμων και των ανθρώπων της εργασίας πρωτίστως. Και το μνημόνιο είναι το μόνο εργαλείο που έχουμε. Ας το δουλέψουμε τουλάχιστον σωστά.

Η καλή σου σύντροφος, ως γυνή, πατάει γερά πάνω στην ευρωπαϊκή  γη και έχει διαλέξει να μείνει πάνω σε αυτή με κάθε κόστος. Εσύ πάλι, πότε βγάζεις πυρηνικά όπλα, πότε καταργείς το μνημόνιο με ένα νομοθέτημα, πότε ερωτεύεσαι Τσάβες, πότε Λούλα, αλλά και με Σόιμπλε κάνεις αρπαχτές. Πότε επιτέλους θα Continue reading

Άλμα στο κενό αγκαλιά με τον Τσίπρα

Tου Στεφανου Κασιματη, Καθημερινή, 9/1/13

Οι πολυήμερες οικογενειακές διακοπές του Αλέξη στους εξωτικούς προορισμούς της Λατινικής Αμερικής φαίνεται ότι του έκαναν καλό. Με ανανεωμένο τον επαναστατικό οίστρο του, κάλεσε χθες από το βήμα της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ τους βουλευτές του να μπουν μπροστά «στη μεγάλη υπόθεση της ανατροπής του πολιτικού σκηνικού». Από τη χθεσινή ομιλία του είναι φανερό ότι οι γωνίες της ρητορικής του, που είχαν σταδιακά λειανθεί μετά τις εκλογές, εμφανίζονται και πάλι.

Δυστυχώς, η προσδοκία του ότι το 2013 θα είναι, κατά τη διατύπωσή του, «η χρονιά της ανατροπής, η χρονιά της μεγάλης αλλαγής στον τόπο μας» δεν είναι τελείως στον αέρα. Κατ’ αρχάς, επειδή βάσιμες είναι οι ενδείξεις ότι το στρατηγικό βάθος της συνεργασίας των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης έχει πλέον εξαντληθεί: ως επί το πλείστον, καταγίνονται με την περιχαράκωση των χώρων τους, αντί να αναζητούν κοινούς χώρους εποικοδομητικής συνεργασίας. Συγχρόνως, η συγκυρία προσφέρει στον ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της λίστας Λαγκάρντ, ένα πρώτης τάξεως τακτικό πλεονέκτημα, το οποίο και εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Εδώ που τα λέμε, το ίδιο θα έκανε και όποιος άλλος αν ήταν στη θέση του αρχηγού της αντιπολίτευσης. Διότι την «κάθαρση», η οποία επιχειρείται σχετικά με τις ευθύνες για την αλλοίωση και την απόκρυψη της λίστας Λαγκάρντ, την επιβάλλει το πολιτικό κλίμα της εποχής και είναι αναπόφευκτη. Ωστόσο, το εγχείρημα είναι δίκοπο μαχαίρι: αν η «κάθαρση» προχωρήσει μέχρις ενός σημείου είναι δυνατόν να Continue reading