Κάλεσμα Θεοχαρόπουλου για συσπείρωση γύρω από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη

theoharoΗ Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι η αφετηρία για τη δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού και μεταρρυθμιστικού πόλου διακυβέρνησης της χώρας. Εμείς τολμήσαμε να κάνουμε το πρώτο αποφασιστικό βήμα για την σύγκλιση των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και της ανανεωτικής αριστεράς. Η ανταπόκριση του κόσμου ήδη είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.

Τώρα είναι η ώρα για την μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση όλων των προοδευτικών δυνάμεων της κοινωνίας γύρω από την Δημοκρατική Συμπαράταξη για τη δημιουργία ενός ισχυρού ρεύματος ρεαλισμού και λογικής.

Καλούμε όλες και όλους που συμπορεύτηκαν με την Δημοκρατική Αριστερά από την ίδρυσή της να συμμετέχουν στην προσπάθεια για την ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Απευθύνουμε κάλεσμα επανασυσπείρωσης σε όσες και όσους σε αυτή την δύσκολη διαδρομή διαφοροποιήθηκαν, αδρανοποιήθηκαν ή απογοητεύτηκαν.

Απευθύνουμε κάλεσμα σε κινήσεις πολιτών, Continue reading

Απόσπασμα συνέντευξης του Προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θ. Θεοχαρόπουλου στο ρ/σ ΣΚΑΙ

t.theocharopoulos-1024x778O Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Θανάσης Θεοχαρόπουλος, μίλησε στο Ρ/Σ ΣΚΑΙ 100,3 στην εκπομπή “Ακραίως” με τους δημοσιογράφους Τάκη Χαντζή και Νίκο Παναγιωτόπουλο.

Μεταξύ άλλων, επεσήμανε:
Για την εφαρμογή του μνημονίου
Έρχεται μια πολύ δύσκολη συγκυρία, όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικά πολλά μέτρα αλλά από αυτά που έχουν συμβεί όλο το καλοκαίρι – capital controls, δημοψήφισμα- η πραγματική οικονομία είναι σε άθλια κατάσταση, οι συνέπειες θα εμφανιστούν τώρα στα τέλη Σεπτεμβρίου, διότι μέχρι τώρα μας βοήθησε και ο τουρισμός. Συνεπώς για αυτή τη διαχείριση χρειάζονται δυνάμεις και συμπαρατάξεις δυνάμεων που έχουν αποφασιστικότητα, γνώση και όραμα. Έχουν ένα σχέδιο συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων και για αυτό προχωρήσαμε στην Δημοκρατική Συμπαράταξη με το ΠΑΣΟΚ, με κινήσεις πολιτών και δυνάμεις της οικολογίας.
Για την απόφαση συμπαράταξης με το ΠΑΣΟΚ
Η Δημοκρατική Αριστερά αποφάσισε Continue reading

Προγραμματική Συμφωνία ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ: 10+1 Θέσεις

pasok_dimar-e1440946034560-1024x683

1. Αναγκαία η συμπαράταξη
Σήμερα γίνεται στην χώρα μας όλο και πιο αναγκαία και επείγουσα η συμπαράταξη των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της ανανεωτικής αριστεράς, του προοδευτικού κέντρου, της πολιτικής οικολογίας.

2. Προοδευτικός πόλος διακυβέρνησης της χώρας
Η εκλογική συμπαράταξή μας δεν είναι σημαία ευκαιρίας, αλλά αφετηρία για τη δημιουργία ενός προοδευτικού πόλου διακυβέρνησης της χώρας. Η ευρωπαϊκή άλλωστε εμπειρία, αλλά και η πρόσφατη στάση των σοσιαλιστικών κομμάτων στη σύνοδο ηγετών για το «Ελληνικό ζήτημα» δείχνει πως σήμερα η σοσιαλδημοκρατία και οι δυνάμεις της φιλοευρωπαϊκής δημοκρατικής Αριστεράς είναι ξανά στο προσκήνιο. Προτείνουν λύσεις και διεκδικούν μια νέα Continue reading

Κοινή συνέντευξη τύπου Θ. Θεοχαρόπουλου, Προέδρου της ΔΗΜΑΡ, και Φ. Γεννηματά, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ

st-dimar-pasokΟ πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, και η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, έδωσαν κοινή Συνέντευξη Τύπου όπου ανακοίνωσαν τη συγκρότηση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ και υπέγραψαν Προγραμματική Συμφωνία με 10+1 θέσεις.

Αναλυτικά:

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους που είσαστε σήμερα εδώ σε αυτή την καινούργια αρχή, η οποία μας γεμίζει αισιοδοξία. Δεν θα καθυστερήσουμε καθόλου. Θα δώσω το λόγο Continue reading

58 αποχρώσεις του γκρι. (Μετά την «κεντροαριστερά»)

Γιάννης Παπαθεοδώρου, ananeotiki.gr, 23/01/2014

Όλες οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις καταγράφουν με σταθερό τρόπο την ανάγκη για την ύπαρξη ενός «τρίτου πόλου» ανάμεσα στη ΝΔ και στο ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιοσημείωτη αυτή δυναμική που αφορά στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων δεν εκφράζεται μόνο για λόγους ισορροπίας του πολιτικού συστήματος αλλά και για λόγους αναζήτησης μιας νέας προοπτικής με κυβερνητικό πρόσημο. Πριν μερικούς μήνες, μάλιστα, οι φίλοι «58+» απηύθυναν μια πρόταση διαλόγου προς κόμματα, πολιτικές κινήσεις και πρόσωπα, με στόχο την πολιτική συστέγαση όλων των δυνάμεων του προοδευτικού μεταρρυθμισμού. Το έκαναν όμως με λάθος τρόπο (προτείνοντας αθροιστικές «συγκολλήσεις» κομμάτων), με λάθος μέσο (προτείνοντας ήδη ένα ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο) και με λάθος στόχο (ένα πλαστό πολιτικό μέγεθος της κεντροαριστεράς).

Χωράει άραγε μέσα σε αυτό το σχήμα μιας ενδεχόμενης «Ελιάς» το σημερινό ΠΑΣΟΚ, έτσι όπως προτείνεται από τους «58+» ; Ας θυμηθούμε τα δεδομένα. Στο πλαίσιο της τρικομματικής κυβέρνησης, το ΠΑΣΟΚ υπαναχώρησε από το εγχείρημα της συγκρότησης ενός προοδευτικού «ενδοκυβερνητικού πόλου», ως «εξισορροπητικό αντίβαρο» απέναντι στις μονοκομματικές και συντηρητικές πρακτικές της ΝΔ και, με αφετηρία το θέμα της ΕΡΤ, συνέπλευσε έκτοτε μαζί της σε κρίσιμα ζητήματα (εργασιακά θέματα, οριζόντιες απολύσεις, φορολογικό). Την ίδια πολιτική συνεχίζει το ΠΑΣΟΚ ακόμη και σήμερα, δίνοντας πλέον χαρακτηριστικά στρατηγικής σύμπλευσης στη συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία. Όσο δε για την προσέγγιση των «58+» από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, αρκεί να σκεφτεί κανείς το πρόσφατο επεισόδιο προκλητικής κηδεμονίας : το αγχωτικό «καπέλωμα» της όλης προσπάθειας από τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, λίγη ώρα μετά την πρόσφατη εκδήλωση στο Ακροπόλ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για να πιστέψει κανείς σε δήθεν ειλικρινείς προθέσεις. Το γενναιόδωρο «σύμφωνο συμβίωσης» εκφυλίστηκε γρήγορα σε ένα μίζερο και εκβιαστικό ερώτημα : «ποιος προσχωρεί σε ποιον;». Αλλά αυτό το ερώτημα είναι μάλλον αδιάφορο για μια πραγματικά ανανεωτική προώθηση της κεντροαριστεράς. Είναι ενδεχομένως ευχάριστο να μιλάμε για μια συνάντηση χωρίς «ηγεμονισμούς και αποκλεισμούς» αλλά είναι σχεδόν αφελές να μη Continue reading

Έξω [η] αριστερά

Πώς οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες μπορούν να επανέλθουν

Henning Meyer, 13/11/2013, http://foreignaffairs.gr

Περίληψη:

Οι σοσιαλδημοκράτες τής Ευρώπης εξέφρασαν την ελπίδα ότι η οικονομική κατάρρευση του 2008 θα δικαιώσει την πολιτική τους και θα ενισχύσει την θέση τους. Αλλά απέτυχαν να αντιληφθούν πόσο άσχημα είχαν βλάψει την ταυτότητά τους, με το να συμβιβάζουν τις βασικές τους αρχές κατά την διάρκεια των προηγούμενων δύο δεκαετιών. Για να βρουν τον δρόμο τους προς τα εμπρός, θα πρέπει να επιστρέψουν στις ρίζες τους.

Ο HENNING MEYER είναι συντάκτης στην Social Europe Journal και ερευνητικός συνεργάτης στο Public Policy Group τού London School of Economics.

 

Όταν η παγκόσμια οικονομική κρίση ενέσκηψε το 2008, οι σοσιαλδημοκράτες στην Ευρώπη πίστευαν ότι είχε φτάσει η μεγάλη στιγμή τους. Μετά από μια δεκαετία κατά την οποία η ευρωπαϊκή πολιτική είχε διολισθήσει προς δεξιές πολιτικές φιλικές προς τις αγορές, η κρίση αντιπροσώπευε μια ευκαιρία για τους υποστηρικτές τής κεντροαριστεράς που υπερασπίζονται τις πιο αποτελεσματικές κυβερνητικές ρυθμίσεις και μια μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη, να επανεπιβεβαιώσουν τον εαυτό τους.

Στο κάτω-κάτω, ήταν χάρη στις κεντροδεξιές πολιτικές που οι απορρυθμισμένες χρηματοπιστωτικές αγορές είχαν περιέλθει σε ένα είδος μαύρης τρύπας, αποσπασμένες από την ευρύτερη παγκόσμια οικονομία, αλλά εξακολουθώντας να ασκούν μια ισχυρή επίδραση σε όλα τα είδη τής οικονομικής δραστηριότητας. Όταν ο κλάδος των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών τελικά κατέρρευσε, οι επιπτώσεις πήγαν πολύ πέρα από την Wall Street και την οικονομία των ΗΠΑ, βυθίζοντας τις χρηματοπιστωτικές αγορές και τις οικονομίες όλου του κόσμου σε μια Continue reading

Ελαία στρόγγυλος, στρεπτή ή υπόχλωρος;

(«πάρτε το αλλιώς» πριν διαλυθούμε εντελώς)

Γιάννης Τσαμουργκέλης, 29/10/2013

 

Ο κατά παραγγελία, σφυγμομετρικός επαναπροσδιορισμός της κεντροαριστεράς, παλινδρομεί και κινδυνεύει.

Το πρόβλημα

Βασική αιτία η σχιζοειδής πραγματικότητα της έκφρασης του χώρου από δύο κομματικούς φορείς. Το ΠΑΣΟΚ, συμμετέχει και ταυτίζεται με την πραγματικότητα που παράγει η δεξιά διακυβέρνηση (από το μνημόνιο έως μια πλειάδα από ιδεολογικά θέματα στα ανθρώπινα δικαιώματα, την παιδεία, το στρατό και τις παρελάσεις κλπ). Η ΔΗΜΑΡ, αυτή τη στιγμή βρίσκεται εκτός κυβερνητικού στρατοπέδου. Αποτέλεσμα, μια κεντροαριστερά που πολιτικά προσδιορίζεται από αντικρουόμενες θέσεις, ενώ ιδεολογικά βρίσκεται σε πλήρη σύγχυση.

Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα από άρθρο ενός εκ των 58 σε κυριακάτικη εφημερίδα, “… Οποιαδήποτε αυριανή κυβέρνηση, και η χώρα, πιθανότατα θα χρειαστεί έναν μετριοπαθή κεντροαριστερό εταίρο που να λειτουργεί σταθεροποιητικά, αγκυρώνοντας την κυβέρνηση στην πραγματικότητα και τη χώρα στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό. Μετριάζοντας τα συντηρητικά κι εθνικιστικά αντανακλαστικά μιας κεντροδεξιάς πλειοψηφίας, ή αντίστοιχα τον ιδεολογικό βολονταρισμό μιας αριστερής. Και επιτρέποντας σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, στη μεγάλη διαπραγμάτευση της Ευρώπης, να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ελλάδας και του Νότου από μια καλύτερη βάση γνώσης και εμπειρίας…”. Είναι αυτό το όραμα της κεντροαριστεράς; Είναι το ζητούμενο ένας επαμφοτερίζων χώρος, που θα προσκολλάται αναλόγως με τη δεξιά ή την αριστερά για να χαλιναγωγεί τις ακρότητές τους και όχι μια άλλη προοπτική για τη χώρα; Δεν πρεσβεύει η κεντροαριστερά την εναλλακτική πρόταση σε σχέση με την επιστροφή στο παρελθόν, υπό τις εγγυήσεις μιας “εμμετροεπούς” και “εξευρωπαϊσμένης” εκδοχής του πελατειακού καπιταλισμού των ίδιων πάντα ειδικών συμφερόντων, όσο και στο δραχμικό χάος της “οργισμένης” και ουδόλως ριζοσπαστικής «αριστεράς»; Δεν αναζητάμε τη δυναμική της ηγεμονίας της κεντροαριστεράς, που θα αναγκάσει τα άκρα να αγκυρωθούν προσαρμοζόμενα σε εμάς και όχι εμείς σε αυτούς; Μια τέτοια «ΕΛΙΑ» σχεδιάζεται για να στολίζει τους κήπους άλλων. Η κεντροαριστερά μπορεί και πρέπει να φτιάξει το δικό της πλειοψηφικό “κήπο”…

Ωστόσο, πέρα από τη life style προοπτική της «κεντροδεξιοαριστερής» ΕΛΙΑΣ, είναι ορατός ένας επιπλέον κίνδυνος. Η απροσδιοριστία αρχών, ιδεολογίας και θέσεων, έχει Continue reading

Προγραμματική οριοθέτηση

Νίκος Τσούκαλης, Έθνος, 25/10/2013

Σε μια περίοδο που επανακαθορίζονται τα πάντα, σε επίπεδο Ελλάδας και Ευρώπης οι εκλογικές βάσεις των κομμάτων, τα ιδεολογικοπολιτικά στερεότυπα, οι ιεραρχήσεις για προτεραιότητες, πρέπει να ξεκινήσουμε από την πολιτική – προγραμματική οριοθέτηση. Τη θεωρώ πιο ασφαλή και αποτελεσματική από την κομματική – κοινωνική.

Πρέπει λοιπόν να προταχθεί το πολιτικό – προγραμματικό πλαίσιο του νέου πυλώνα. Με αυτό τον τρόπο θα διατυπωθεί σαφέστερα το στίγμα των πολιτικών δυνάμεων και συγχρόνως θα λειτουργήσει -σχεδόν αυτόματα-, τόσο η προσχώρηση όσο και ο αυτο-αποκλεισμός από τις νέες συλλογικότητες. Με το πλαίσιο αυτό, είναι προφανές, θα αποκλείονται σχεδόν αυτομάτως τόσο λαϊκίστικες και τυφλές συμπεριφορές όσο και ακραία διλημματικά σενάρια και βεβαίως μονόπλευρες διευρύνσεις, γιατί ο μεγάλος χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού υπερβαίνει κατά πολύ το άθροισμα των δύο βασικών πολιτικών σχηματισμών, ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ.

Στο πλαίσιο που περιέγραψα πιο πάνω, πρέπει να ενταχθεί και η κίνηση των «58». Ως τέτοια την παρακολουθούμε με πραγματικό ενδιαφέρον, χωρίς διάθεση οικειοποίησης ή απαξίωσης. Είναι μια πρωτοβουλία στον αστερισμό των προσώπων και συλλογικοτήτων που πραγματικά αγωνιούν και πασχίζουν για την ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού.

Για να είναι βιώσιμο και αποτελεσματικό το εγχείρημα ανασυγκρότησης του χώρου, πρέπει να απαντά στις ασκούμενες πολιτικές, τόσο στη χώρα μας όσο στην Ευρώπη και στον κόσμο γενικά. Δεν μπορεί απλώς να περιγράφει οραματικά το στρατηγικό στόχο αλλά πρέπει να προσδιορίζει με την μεγαλύτερη το δυνατόν σαφήνεια, τον οδικό χάρτη μετάβασης στον στρατηγικό στόχο, μάλιστα σε μια περίοδο πολιτικής ρευστότητας και πυκνού πολιτικού χρόνου. Αν οι πολίτες νιώσουν ότι δεν τους αφορά η υπόθεση του νέου πόλου ή αν υποψιαστούν ότι η προσπάθεια εξυπηρετεί στενές κομματικές ή προσωπικές επιδιώξεις, τότε κάθε πρωτοβουλία κινδυνεύει «εν τω γενάσθαι».

Με την αποχώρησή μας από την κυβέρνηση δεν «ξορκίσαμε» την κυβερνησιμότητα της Αριστεράς, αλλά θελήσαμε να επισημάνουμε την κατεπείγουσα ανάγκη για αλλαγή πολιτικής και πιέζουμε ασφυκτικά γι’ αυτό. Πιέζουμε αναπόφευκτα και το ΠΑΣΟΚ, που συμπράττει με τη συμμέτοχή του στην κυβέρνηση, γιατί η ΕΛΙΑ ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας της Κεντροαριστεράς θα εκφράζει στο πλαίσιο του ευρύτερου ευρωπαϊκού πυλώνα το αντίπαλον δέος στις ασκούμενες ευρωπαϊκές πολιτικές. Κατόπιν όλων αυτών, για τη ΔΗΜΑΡ το πεδίο είναι ανοιχτό για όλα τα ενδεχόμενα στην περίπτωση αλλαγής πολιτικών.

Ομιλία του μέλους της Ε.Ε και υπεύθυνου για την Οικονομική και Κοινωνική Πολιτική της ΔΗΜΑΡ, Δημ. Χατζησωκράτη στην ημερίδα για την Οικονομία.

Ύστερη μνημονιακή και μεταμνημονιακή Ελλάδα. Ποιος δρόμος; – 21/10/2013
 
xatz1. Το πρώτο ζήτημα, που θα ήθελα ευθύς εξαρχής να θέσω, είναι και το θέμα της αποψινής μας συζήτησης. Ύστερη μνημονιακή και μεταμνημονιακή Ελλάδα. Είναι όντως ύστερη μνημονιακή η φάση που διανύουμε;Τυπικά θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι ΝΑΙ.Η δανειακή χρηματοδότηση τελειώνει τον Αύγουστο του 2014. Μαζί με ότι θέλει συμβεί εντός αυτής της περιόδου, δηλαδή με ότι συμφωνηθεί μεταξύ Ελλάδας και δανειστών – εταίρων, που θα αφορά το δημοσιονομικό κενό του 2014, το χρηματοδοτικό κενό ως το 2016 και ότι περιληφθεί σχετικά στο νέο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2014-2017 τίποτε άλλο, θεωρητικά, δεν θα υπήρχε που να υποχρεώνει τη χώρα μας να προχωρήσει σε ένα νέο Μνημόνιο. Εκτός… από ένα νέο δανεισμό!
Προφανώς αυτή τη φορά εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης.Τύχη αγαθή η συζήτησή μας αυτή δεν θα μπορούσε να είναι πιο επίκαιρη, όσο ακριβώς σε αυτή τη συγκυρία.Προφανώς η μεταμνημονιακή Ελλάδα χτίζεται μέσα από το Μνημόνιο. Δηλαδή μέσα από τις πολιτικές που ακολουθούνται και οι οποίες δεν είναι ουδέτερες πολιτικά, ιδεολογικά και κυρίως κοινωνικά. Αλλά και από τις επιλογές και διαπραγματεύσεις που θα γίνουν αυτή την περίοδο.Παραδόξως(;) και η Κυβέρνηση (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) αλλά και η μείζων αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ) μοιράζονται ένα κοινό στοιχείο στην ανάλυσή τους: το επιχείρημα, την πεποίθηση ότι οι ακολουθούμενες πολιτικές είναι οι μόνες εφικτές, δηλαδή ότι δεν επιδέχονται αλλαγές.Η ΔΗΜΑΡ απέρριψε αυτή την ίδια, από διαφορετικές αφετηρίες, προσέγγιση. Διαφωνούσε με τα Μνημόνια αλλά θεωρούσε ταυτοχρόνως ότι μπορούσε στο εσωτερικό τους να γίνουν δικαιότερες επιλογές ως προς την κατανομή του κοινωνικού κόστους, αλλά και αποτελεσματικότερες ως προς την οικοδόμηση του ελληνικού κράτους.Αναφέρομαι ενδεικτικά σε τρία κορυφαία ζητήματα, που ταλάνισαν και θα ταλανίζουν την ελληνική οικονομία, την κοινωνία και το πολιτικό σύστημα.
Το πρώτο, η Continue reading

Υπεύθυνη και κυβερνώσα αριστερά δεν σημαίνει πάση θυσία συμμετοχή στην κυβέρνηση

Ύστερη μνημονιακή και μεταμνημονιακή Ελλάδα. Ποιος δρόμος;
Σωτήρης Βαλντέν, 21/10/2013
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,Συμμετέχω σ’ αυτή την εκδήλωση για να συμβάλω στον προβληματισμό για το μέλλον του τόπου. Συμμετέχω όμως και για να εκφράσω τη στήριξή μου στη ΔΗΜΑΡ. Χρειαζόμαστε έναν κεντροαριστερό, σοσιαλδημοκρατικό πόλο που θα αντιμάχεται την ασκούμενη πολιτική και τις φθαρμένες πολιτικές δυνάμεις που την υλοποιούν. Που θα έχει σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Και που, απορρίπτοντας τυχοδιωκτισμούς και ακραίους λαϊκισμούς, θα εργάζεται για τη δημιουργία των συνθηκών για μιαν αριστερή εναλλακτική λύση στο σημερινό κυβερνητικό σχήμα και την κυριαρχία της Δεξιάς.
Πιστεύω ότι η ΔΗΜΑΡ μπορεί να παίξει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση ενός τέτοιου πόλου.Η σημερινή ημερίδα αφορά στην οικονομία. Η επεξεργασία μιας εθνικής στρατηγικής για την έξοδο από την κρίση είναι πράγματι αναγκαία. Θα συνέβαλε να περάσουμε από τα απλουστευτικά ή και παραπλανητικά συνθήματα στη συζήτηση επί συγκεκριμένων, κάτι που χρειάζεται ιδιαίτερα η Αριστερά. Όμως η διαμόρφωση μιας τέτοιας στρατηγικής δεν είναι μια τεχνοκρατική άσκηση.
Πρόκειται για ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό εγχείρημα, ένα εγχείρημα με πολιτικό πρόσημο.Στο λίγο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου, κρίνω σκόπιμο να διατυπώσω μερικές σκέψεις για τα πολιτικά προαπαιτούμενα μιας στρατηγικής για τη έξοδο από την κρίση, προαπαιτούμενα που, κατά τη γνώμη μου, προσδιορίζουν το στίγμα μιας δημοκρατικής, ευρωπαϊκής και σοσιαλδημοκρατικής αριστεράς. Continue reading