Το «success story»… του Ιρλανδικού μοντέλου

Του Άρη Πολλάτου

success-story

Τα προγράμματα διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ προς την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, και την Ισπανία σχεδιάστηκαν, πάνω απ’ όλα, για να παράσχουν ένα “τείχος” προστασίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και του ενιαίου νομίσματος.

Απαίτησαν μεγάλες θυσίες από την πλευρά του μέσου πολίτη λόγω των αλόγιστων πρακτικών των τραπεζών και του χρηματοπιστωτικού τομέα, ενώ οι ίδιες οι τράπεζες βγήκαν καθαρές και η ευρωζώνη ξαναέγινε η παιδική χαρά για τους επενδυτές ομολόγων.

Εξετάζοντας τη σημερινή κατάσταση στις τέσσερις αυτές χώρες της περιφέρειας, δεν υπάρχει κανένα ίχνος από τα μέχρι τώρα στοιχεία, ότι η λιτότητα, οι μεταρρυθμίσεις και η εξαγωγική ανάπτυξη  που επιβλήθηκαν από την ΕΕ και το ΔΝΤ έφεραν κάποιο κέρδος, είτε οικονομικό είτε κοινωνικό.

Ενώ τα δημόσια ελλείμματα έχουν σίγουρα μειωθεί και τα εμπορικά ισοζύγια έχουν βελτιωθεί και στις τέσσερις χώρες, το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί δραματικά και είναι μη βιώσιμο, ενώ τα ποσοστά ανεργίας έχουν αναρριχηθεί σε καταστροφικά επίπεδα.

Η κατάσταση της απασχόλησης στην Ιρλανδία είναι τόσο πιεστική, ακόμη και αν Continue reading

Ο μακρύς ευρωπαϊκός ύπνος. Του Γ. Ιωαννίδη

Η βραχύβια σοσιαλδημοκρατική άνοιξη της δεκαετίας 1994-2004

Το 1993 από τα δεκατέσσερα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόλις τα πέντε είχαν σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1998, ο πολιτικός χάρτης είχε μεταβληθεί θεμελιακά. Σε σύνολο δεκατεσσάρων κρατών – μελών, τα δώδεκα είχαν σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις και μόλις δύο κυβερνούταν από συντηρητικά κόμματα. Ήταν μια νέα, βραχύβια, όπως αποδείχτηκε, άνοιξη της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Προς στιγμή όμως, φάνηκε να επαναπολιτικοποιείται η διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αυτό αποτυπώθηκε τόσο στο κινηματικό όσο και στο θεσμικό επίπεδο.

Europe-agreement-on-a-bailout-of-GreeceΣε ό,τι αφορά τις κοινωνικές διεκδικήσεις το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90 σημαδεύτηκε από τις πρώτες ευρωπορείες υπό την αιγίδα των ευρωπαϊκών συνδικάτων αλλά και άλλων οργανώσεων της πολιτικής οικολογίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Μία διαδικασία, στην οποία, όσοι από εμάς μετείχαμε τότε στον Συνασπισμό, υποστηρίξαμε με ενθουσιασμό, αρχίζοντας να ταξιδεύουμε στο Άμστερνταμ και στην Κολωνία προκειμένου να συμμετάσχουμε σε πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις που ζητούσαν «περισσότερη κοινωνική Ευρώπη». Στους δρόμους των ευρωπαϊκών πόλεων και της Αθήνας, στα κείμενα της ΓΣΕΕ και του Συνασπισμού απηχούσε ένα ξεχασμένο σήμερα σύνθημα: «απ΄ τη Λισαβόνα ως το Νευροκόπι 35ώρο σε όλη την Ευρώπη».

Οι εξελίξεις στο θεσμικό επίπεδο ήταν λιγότερο ριζοσπαστικές, όχι όμως άνευ σημασίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «διαδικασία Μακροοικονομικού Διαλόγου της Κολονίας» με πρωτεργάτη τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών Όσκαρ Λαφοντέν Continue reading

Η ΔΗΜΑΡ χαλάει την αφήγηση. Του Γιώργου Σιακαντάρη

SIAKANTARISΌσο οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη ΔΗΜΑΡ αποδυναμωμένη, τόσο πληθαίνει και η αρθρογραφία, η οποία «θρηνεί» τη μειωμένη απήχηση του κόμματος. Φυσικά ούτε οι δημοσκοπήσεις είναι στημένες, ούτε οι αρθρογράφοι είναι προκατειλημμένοι. Οι λόγοι της κριτικής στη ΔΗΜΑΡ είναι πολύ βαθύτεροι. Αυτή η κριτική είναι απόρροια της ιδεολογικής ήττας, που μετά το 2010 υπέστησαν στη χώρα μας εκείνες οι απόψεις, οι οποίες θεμελίωναν ή τουλάχιστον επιχειρούσαν να θεμελιώσουν ένα διαφορετικό λόγο για την υπεράσπιση του δίκαιου και κοινωνικά αποτελεσματικού δημόσιου τομέα. Στόχος είναι οι αρχές της ΔΗΜΑΡ και όχι οι επιμέρους πρακτικές της. Αυτές είναι το πρόσχημα.

Όλοι όσοι θεωρούν ότι η ΔΗΜΑΡ πληρώνει ακριβά την είσοδο-έξοδο από την κυβέρνηση, την άρνηση συμμετοχής στην Ελιά, τον τρόπο που πολιτεύτηκε (4-2-1) στο διάστημα της συμμετοχής της στην κυβέρνηση, θα μπορούσα να προσθέσω εδώ και τη διστακτικότητά της να συγκρουστεί καθαρά με το συντεχνιακό κράτος, βλέπουν το επιμέρους, αλλά τη συνολική εικόνα δεν την έχουν. Και η συνολική εικόνα είναι ότι η ΔΗΜΑΡ χαλάει τη σούπα της μετά το 2010 κυρίαρχης αφήγησης. Σ’ αυτή την αφήγηση πρωτοστατούν και κάποιοι «κεντροαριστεροί».

Από το 2010 και ύστερα έχουμε μια σαφή ιδεολογική υποχώρηση της Αριστεράς στις νεοφιλελεύθερες αξιώσεις για λιγότερο κράτος. Μια υποχώρηση που σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη ήρθε με καθυστέρηση 40 ετών. Ήρθε όμως με τόσο δριμεία χαρακτηριστικά που θα έκανε και τους αυθεντικούς νεοφιλελεύθερους να τα χάσουν με τον φανατισμό των εδώ υποστηρικτών τους. Φανατισμός που εν πολλοίς οφείλεται και στο Continue reading

Γιατί η Ρωσία δεν φοβάται πλέον τη Δύση

Barack Obama, Vladimir PutinΗ Δύση αντιδρά με δυσπιστία – Ο Βλαντιμίρ Πούτιν μόλις εισέβαλε στην Ουκρανία. Γερμανοί διπλωμάτες, Γάλλοι ευρωκράτες και Αμερικανοί αυθεντίες είναι όλοι ζαλισμένοι. Γιατί επέλεξε η Ρωσία να παίξει τους δεσμούς τρισεκατομμυρίων δολαρίων με τη Δύση;

Οι δυτικοί ηγέτες είναι έκπληκτοι, επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει ό,τι οι ιδιοκτήτες της Ρωσίας δεν σέβονται πλέον τους Ευρωπαίους με τον ίδιο τρόπο όπως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Δύση δεν είναι πλέον μια συμμαχία των σταυροφόρων. Η Ρωσία θεωρεί ότι η Δύση είναι πλέον μόνο για τα λεφτά.

Οι μπράβοι του Πούτιν το ξέρουν αυτό προσωπικά. Οι ηγέτες της Ρωσίας αγοράζουν στην Ευρώπη εδώ και πολλά χρόνια. Έχουν αρχοντικά και πολυτελή διαμερίσματα από το West End του Λονδίνου μέχρι την Cote d’ Azure της Γαλλίας. Τα παιδιά τους είναι ασφαλή στα βρετανικά και ελβετικά εσώκλειστα σχολεία. Και τα χρήματά τους βρίσκονται φυλαγμένα σε αυστριακές τράπεζες και σε Βρετανικούς φορολογικούς παραδείσους.

Ο εσωτερικός κύκλος του Πούτιν δεν φοβάται πλέον το ευρωπαϊκό κατεστημένο. Κάποτε τους φαντάζονταν όλους να είναι μέσα στην MI6. Τώρα ξέρουν καλύτερα. Έχουν δει από πρώτο χέρι πώς δουλοπρεπείς Δυτικοί αριστοκράτες και μεγιστάνες εταιρειών ξαφνικά να το γυρίζουν, όταν τα δισεκατομμύρια τους μπαίνουν στο παιχνίδι. Τώρα τους βλέπουν ως υποκριτές – οι ίδιες ευρωπαϊκές ελίτ που τους βοηθούν να κρύψουν τις περιουσίες τους.

Κάποτε η Ρωσία άκουγε με προσοχή τις ευρωπαϊκές πρεσβείες όταν προέβαιναν σε δηλώσεις καταγγέλλοντας την μπαρόκ διαφθορά των ρωσικών κρατικών εταιρειών. Αλλά όχι τώρα. Επειδή ξέρουν καλά ότι Continue reading

ΕΛΣΤΑΤ: Νέο ρεκόρ -στο 28%- για την ανεργία το Νοέμβριο. Πάνω από 1,3 εκ. Έλληνες δεν εργάζονται

Νέο ρεκόρ- και μάλιστα σε ευρωπαϊκό επίπεδο (η Ισπανία είναι στη 2η θέση με ποσοστό 26,1%)- κατέρριψε τον περασμένο Νοέμβριο η ανεργία στη χώρα, καθώς ανήλθε στο 28%, έναντι 26,3% τον αντίστοιχο μήνα του 2012 και 27,7% τον Οκτώβριο 2013. Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 1.382.062 άτομα, ενώ ειδικά στους νέους 15- 24 ετών, πλέον περισσότεροι από έξι στους δέκα αναζητούν εργασία (ποσοστό ανεργίας 61,4%). Χαρακτηριστικό, εξάλλου, είναι το γεγονός ότι στην Κρήτη το ποσοστό της ανεργίας αυξήθηκε σε ένα έτος κατά περίπου 7 μονάδες και στο Αιγαίο κατά 6 και πλέον μονάδες.

Συγκεκριμένα, από την έρευνα εργατικού δυναμικού της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), προκύπτουν τα εξής: Ο αριθμός των ανέργων (1.382.062 άτομα), αυξήθηκε κατά 78.041 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο 2012 (αύξηση 6%) και κατά 5.698 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο 2013 (αύξηση 0,4%).

ΣτΕ: Αντισυνταγματικό το ειδικό τέλος μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων

Το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με δύο αποφάσεις του, έκρινε ότι είναι αντισυνταγματικό το ειδικό τέλος μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων, που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Την αντισυνταγματικότητα του ΕΤΜΑΕΡ, του ειδικού τέλους μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων που επιβαρύνει τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, αποφάσισε το Β΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Οι Σύμβουλοι έκριναν ότι το συγκεκριμένο ποσό αποτελεί φόρο, καθώς δεν έχει το χαρακτήρα ανταποδοτικού τέλους.

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, το ΕΤΜΑΕΡ προορίζεται για την αποζημίωση των παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και το ύψος του Continue reading

Eurostat: «Πρωταθλήτρια» στην ανεργία η Ελλάδα – αυξήθηκε στο 27,8% τον Οκτώβριο

Στο 27,8% διαμορφώθηκε η ανεργία στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, σημειώνοντας ελαφριά αύξηση σε σχέση με τον Σεπτέμβριο (27,7%), σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) που δόθηκαν, την Παρασκευή, στη δημοσιότητα.

Εξάλλου, σταθερή στο 12% παραμένει η ανεργία στην ευρωζώνη από τον Οκτώβριο ως το Δεκέμβριο, ενώ στην «ΕΕ των 28» η ανεργία μειώθηκε ελαφρώς από 10,8% το Νοέμβριο σε 10,7% το Δεκέμβριο. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την ανεργία στην Ελλάδα το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο

Συνολικά, τον Δεκέμβριο καταγράφονται 26,200 εκατομμύρια άνεργοι στην ΕΕ και 19,010 εκατομμύρια άνεργοι στην ευρωζώνη. Σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 162.000 στην ΕΕ και κατά 129.000 στην ευρωζώνη.

Τα υψηλότερα επίπεδα ανεργίας στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (27,8% τον Οκτώβριο), στην Ισπανία (25,8%), στην Κροατία (18,6%) και στην Κύπρο (17,5%). Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας σημειώθηκαν στην Αυστρία (4,9%), στη Γερμανία (5,1%) και στο Λουξεμβούργο (6,2%).

Η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο καταγράφεται στην Κύπρο (από 13,9% σε 17,5%) και στην Ελλάδα (από 26,1% τον Οκτώβριο του 2012 σε 27,8% τον Οκτώβριο του 2013).

Ειδικότερα στην Ελλάδα, ο αριθμός των ανέργων τον Οκτώβριο έφτασε τα 1,388 εκατομμύρια. Το ποσοστό ανεργίας στους άνδρες διαμορφώθηκε στο 24,7% και στις γυναίκες στο 32,1%.

Τέλος, αύξηση σημειώθηκε στα ποσοστά ανεργίας των νέων (κάτω των 25 ετών) στην Ελλάδα, από 56,8% το Σεπτέμβριο, στο 59,2% τον Οκτώβριο. Με αυτά τα ποσοστά, η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην ΕΕ στην ανεργία των νέων και ακολουθούν η Ισπανία (54,3%) και η Κροατία (49,2%). Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στη Γερμανία (7,4%), στην Αυστρία (8,9%) και στην Ολλανδία (11,3%). Το Δεκέμβριο η ανεργία των νέων στην ΕΕ μειώθηκε στο 23,2% από 23,4% το Νοέμβριο και στην ευρωζώνη στο 23,8% από 24% αντιστοίχως.