Προδότες της αριστεράς;

Aν η απόφαση της ΔΗΜΑΡ να λάβει μέρος στη  διακυβέρνηση του τόπου ήταν μια απόφαση δύσκολη, μια απόφαση που συνοδεύτηκε από τις συνήθεις πλέον κραυγές για δεκανίκια,  προδότες της αριστεράς, κλπ, το έργο και ο ρόλος που καλείται  να διατελέσει η ΔΗΜΑΡ από εδώ και πέρα είναι ιδιαιτέρως δύσκολος. Προτού αναφερθώ σε αυτό, θα ήθελα να σχολιάσω τα περί δεκανικιού:

Περί δεκανικιού.
Το δεκανίκι λοιπόν το χρειάζεται κάποιος που δεν μπορεί να σταθεί όρθιος, χωρίς αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση μια κυβέρνηση ΝΔ-Πασοκ θα μπορούσε να σταθεί και χωρίς «δεκανίκι».  Άρα άκυρος ο όρος «δεκανίκι».
Βεβαία ο συγκεκριμένος συλλογισμός προϋποθέτει ότι το ΠΑΣΟΚ θα συμμετείχε στη κυβέρνηση και χωρίς την παρουσία της ΔΗΜΑΡ , πράγμα καθόλου αυτονόητο. Σε αυτή τη περίπτωση η χώρα θα οδηγούνταν σε τρίτες (ή και τέταρτες) εκλογές, καταγράφοντας δύο ακόμη χαμένους κρίσιμους μήνες με πιθανόν καταστρεπτικές συνέπειες και σχεδόν σίγουρο αποτέλεσμα την αυτοδυναμία της ΝΔ ή ακόμη χειρότερα μια κυβέρνηση συνασπισμού αμιγώς δεξιών δυνάμεων.

Ο καλός Σύριζα και η κακή Δημ.Αρ.

Τη Δευτέρα μετά τις εκλογές βγήκα δημόσια (στον τοίχο του fb μου δηλαδή…)  και με κάθε ειλικρίνεια έδωσα τα συγχαρητήρια μου στο Σύριζα λέγοντας ότι έπαιξαν καλά και κέρδισαν δίκαια.  Βέβαια αυτό το «καλά» δεν περιείχε ακριβώς τον όρο του fair play, αλλά οι εκλογές είναι πόλεμος και για κάποιους μάλλον ισχύει το ρητό που λέει ότι στον έρωτα και στον πόλεμο επιτρέπονται τα πάντα.

Έτσι λοιπόν  φρόντισαν από νωρίς (σχεδόν από την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας από το Συν)  μέχρι την τελευταία μέρα των εκλογών, να χαρακτηρίσουν δεκανίκι του Πασοκ τη Δημοκρατική Αριστερά, καθ’ εικόνα και ομοίωση της τακτικής που ακολουθούσε το ΚΚΕ απέναντι στο Συριζα τα προηγούμενα χρόνια. Continue reading

Ο Άκης, ο Χαριστέας και η Παπαρίζου

Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τον Άκη Τσοχατζόπουλο, πρώτο θέμα στα τηλεοπτικά δελτία και εφημερίδες. Βλέπω επίσης την κοινή γνώμη αφενός να οργίζεται (ακόμη μια φορά) με τα χρηματικά ποσά που φαίνεται να έχει  καταχραστεί αφετέρου να χαίρεται που για πρώτη φορά θα τιμωρηθεί «ένας».

Αυτό που αποσιωπείται όμως, αλλά το θυμούνται αρκετοί, είναι ότι ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν εκλέχτηκε πρωθυπουργός  για έντεκα ψήφους. Ακόμη λιγότεροι θυμούνται τον Β. Βενιζέλο να υπερασπίζεται το 2005 την αθωότητα του Άκη απέναντι στους σκευωρούς της ΝΔ προτού το 2012 τον παραδώσει προς ικανοποίηση του πλήθους που ζητάει αίμα.

Βεβαία άλλες εποχές το 2005 άλλες το 2012.

Continue reading

Φορολόγηση Της Εκκλησιαστικής Περιουσίας – Σχέσεις Κράτους Και Εκκλησιάς

To παρόν κείμενο γράφτηκε με αφορμή ένα μίνι – ρεπορτάζ της γερμανικής ραδιοφωνίας σχετικά με τις οικονομικές και πολιτικές σχέσεις του ελληνικού κράτους με την Εκκλησία και η άποψη μου ζητήθηκε λόγω της συμμετοχής μου σε ομάδες του Facebook που ζητάνε την φορολόγηση της Εκκλησίας.  Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος  αυτών των ομάδων είναι εν μέρη παραπλανητικός καθώς η Εκκλησία φορολογείται . Το ερώτημα όμως είναι : Φορολογείται επαρκώς και με ισονομία; Και εάν όχι γιατί όχι; Η προσωπική μου εκτίμηση και απάντηση είναι όχι και αυτό θα γίνει προσπάθεια να αιτιολογηθεί στη συνέχεια. Continue reading

Είμαστε καμ(μ)ένοι και αγανακτισμένοι

Σχεδόν ένα χρόνο μετά τις πρωτοφανείς συγκεντρώσεις των «αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα καθώς και σχεδόν ένα μηνά πριν τις (μέχρι τις επόμενες..) πιο κρίσιμες και απρόβλεπτες εκλογές στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης,  έχει έρθει η ώρα να κάνω μια αποτίμηση του «κινήματος των αγανακτισμένων».

Καταρχήν να πω ότι εν τη γενέση του ήμουν υπέρμαχος της συγκεκριμένης κίνησης και παρόλο που είχα κάποιους ενδοιασμούς και αμφιβολίες σημείωνα χαρακτηριστικά ότι οποιαδήποτε κινητοποίηση και πολιτικοποίηση του κόσμου δεν μπορεί παρά να έχει θετικό πρόσημο.  Δείτε εδώ και εδώ τα δύο σχετικά κείμενα μου. Continue reading