Ώρα να τελειώνουμε…

Ανδρέας Παπαδόπουλος, Μεταρρύθμιση, 23/07/2013

«Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν», τραγούδαγε σε άλλες εποχές ο Νίκος Παπάζογλου. Με την ανοχή του στιχουργού, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του για να περιγράψουμε πολλές από τις σημερινές καταστάσεις, αλλά και πολλά από τα πρόσωπα που επηρεάζουν ή καθορίζουν την επικαιρότητα. Υπάρχουν πολλά, χαρακτηριστικά και εν πολλοίς αποκαρδιωτικά παραδείγματα. Ενδεικτικά και σχηματικά:

Παράδειγμα πρώτον, η «περίπτωση Παπουτσή». Η τοποθέτησή του Χρήστου Παπουτσή στη θέση του εκπροσώπου μας στην Παγκόσμια Τράπεζα δείχνει ότι «τα δικά μας παιδιά» ποτέ δεν χάνονται. Μιλάμε για ένα πρόσωπο το οποίο, σε όποια θέση και αν τοποθετήθηκε (και ήταν πολλές), άφησε συντρίμμια. Πέραν, βεβαίως, από τη… «σοσιαλιστικο-λαϊκιστική» ρητορική με την οποία έχει δηλητηριάσει γενιές και γενιές. Πόσα τέτοια πρόσωπα άραγε δεν τοποθετήθηκαν σε θέσεις κλειδιά του κρατικού μηχανισμού;

Παράδειγμα δεύτερον, οι παρεμβάσεις “τύπου Απ. Κακλαμάνη”. Στην πολιτική σκηνή της χώρας πρωταγωνιστούν διάφοροι πρώην, που παραμένουν νυν και οι οποίοι έχουν γενικώς ασυλία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της εκδοχής είναι ο Απόστολος Κακλαμάνης. Τελευταίο κρούσμα, η αήθης επίθεση κατά του ακαδημαϊκού Ηλία Μόσιαλου. Ο αποκαλούμενος Νέστορας του ΠΑΣΟΚ, είναι ένα πρόσωπο το οποίο βρίσκεται στη Βουλή για πάνω από 30 χρόνια, ανακυκλώνοντας την ίδια φρασεολογία, πασπαλισμένη με συνομωσία και συμφέροντα, ένας καθημερινός τιμητής των πάντων. Προσόν του, βεβαίως, οι …διορισμοί. Πόσοι άραγε σαν τον Continue reading

Το… φάντασμα και οι προοδευτικές δυνάμεις της Ευρώπης!

Του Ανδρέα Παπαδόπουλου, metarithmisi.gr, 27/04/2013

papadopoulos ksegok_600_375_-1520156879Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη, αυτό της σύνθεσης του επόμενου ευρωκοινοβουλίου. Δεδομένου ότι (σχεδόν) όλοι πλέον συμφωνούν ότι οι ασκούμενες πολιτικές λιτότητας έχουν αρνητικά αποτελέσματα για τη συνοχή της, η συζήτηση εσχάτως στα ευρωπαϊκά φόρα γίνεται υπό το φόβο ότι η ευρωκάλπη του επόμενου Μαϊου θα γεννήσει νέους Γκρίλο, Καμμένους, ευρωσκεπτικιστές, κόμματα εθνικής περιχαράκωσης, ή ακόμα και μορφώματα σαν αυτό της ναζιστικής Χρυσής Αυγής.
Αρκούν λίγες ώρες στους διαδρόμους του ευρωκοινοβουλίου για να γίνουν τα παραπάνω κοινός τόπος, πόσο μάλλον αν συνομιλήσεις με κορυφαίους αξιωματούχους. Εδώ ισχύει βεβαίως το γνωστό ρητό «Το τυρί το ’δες, τη φάκα την είδες;», διότι ενώ όλοι αρχίζουν να συνομολογούν πως οι ακολουθούμενες πολιτικές γεννούν «τέρατα», προσώρας δεν κάνουν κάτι για να τις αλλάξουν! Με λίγα λόγια, αυτό προσπάθησαν ο πρόεδρος και η αντιπροσωπεία της ΔΗΜΑΡ να εξηγήσουν στις υψηλές επαφές που είχαν στις Continue reading

Είναι πολύ λογικό Βουδούρης και Μουτσινάς να χωράνε στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν προκύψουν ποινικές ευθύνες και για άλλο πρόσωπο πέραν του Παπακωνσταντίνου να γίνει και νέα Προκαταρκτική Επιτροπή

apΣυνέντευξη του Ανδρέα Παπαδόπουλου στο real.gr  και τον Βασίλη Σκουρή

Όταν λέτε ότι Βουδούρης και Μουτσινάς στηρίζουν διαφορετικό πολιτικό σχέδιο από αυτό της ΔΗΜΑΡ, τι ακριβώς εννοείτε;

Οι κύριοι Βουδούρης και Μουτσινάς από την πρώτη μέρα της εκλογής τους επιτίθενται συστηματικά στις συλλογικές αποφάσεις του κόμματος και προσωπικά στον Φ. Κουβέλη. Έφτασαν στο σημείο να λένε ότι είναι πλειοψηφία οι απόψεις τους στη βάση, κοινώς ότι «ο πρόεδρος είναι εκτός γραμμής». Αυτά μόνο ως ανέκδοτα εκλαμβάνονται.

Κάθε μέρα ήταν στα κανάλια και στα ραδιόφωνα, όχι για να προβάλλουν τις θέσεις του κόμματος, αλλά για να στηρίξουν τις προσωπικές τους επιλογές. Μήνες τα ΜΜΕ ασχολιόντουσαν με τους «δυο αντάρτες βουλευτές». Το ποτήρι ξεχείλισε όταν δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν την πρόταση άλλου κόμματος, εν προκειμένω του Continue reading

Η αριστερά της ευθύνης και η «αριστερά» του Δημήτρη

Η επιλογή της Δημοκρατικής Αριστεράς να στηρίξει την κυβέρνηση εθνικής ευθύνης ενεργοποίησε τη συζήτηση για το τι είναι αριστερό σήμερα και ποια είναι τα όρια της παρέμβασης ενός αριστερού κόμματος.

Για παράδειγμα ο πούρος αριστερός, Δημήτρης Παπαδημούλης, μίλησε για «νέα δεξιά μετατόπιση» (Ελεύθερος Τύπος, 1/7/12), ο συνδικαλιστής βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Στρατούλης, υποστήριξε ότι θυσιάστηκε για να «εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του εγχώριου και ευρωπαϊκού πολιτικού κατεστημένου»(real.gr, 27/6/12), την ίδια ώρα που μια σειρά αναλυτών, αλλά και πολιτικών παραγόντων εξήραν την τολμηρή στάση της.

Η ουσία είναι μία και όποιος την παραγνωρίζει μάλλον είναι εκτός τόπου και χρόνου. Αν η ΔΗΜΑΡ δεν στήριζε αυτή την κυβέρνηση, τότε η χώρα θα οδηγείτο σε τρίτες εκλογές, κοινώς στην καταστροφή.

Η ΔΗΜΑΡ δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να υλοποιήσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Σε όσους έχουν επιλεκτική μνήμη, να τους θυμίσω ότι η ΔΗΜΑΡ διεκδίκησε την ψήφο των πολιτών, υποσχόμενη ότι θα είναι «μέρος της λύσης», ενώ απολύτως ενδεικτική ήταν η συνέντευξη του Φώτη Κουβέλη στο Έθνος της Κυριακής(3/6/12): «Προτάσσουμε το πρόγραμμα με γραπτές δεσμεύσεις. Και όσο πιο ισχυρή είναι η ΔΗΜΑΡ τόσο πιο προοδευτική, αποτελεσματική και σταθερή θα είναι η κυβέρνηση. Για ένα πράγμα να είναι οι πάντες βέβαιοι. Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα ακυβέρνητη». Continue reading