Περί διαπραγμάτευσης, δημοσιονομικού κενού, πλεονάσματος

Γιώργος Ιωαννίδης, http://www.capital.gr, 14/11/2013

Το πρόβλημα

Το 2014 κλείνει (υπό την έννοια ότι εισπράττεται η τελευταία δόση) ένας κύκλος χρηματοδοτικής υποστήριξης της ελληνικής οικονομίας που εγκαινιάστηκε το 2009 με την υπογραφή του Πρώτου Μνημονίου συνεργασίας μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της Τρόικας. Ωστόσο, τα πράγματα για την ελληνική οικονομία δεν είναι ρόδινα. Οι περισσότεροι διεθνείς οργανισμοί και ερευνητικά κέντρα προβλέπουν ότι το 2014 θα είναι ένα έτος ασθενικής ανάπτυξης αλλά δεν λείπουν και εκείνοι που μιλούν για ακόμα ένα έτος ύφεσης. Προφανώς, οι ελπίδες όλων είναι τελικά να έχουμε ανάπτυξη και μάλιστα όσο το δυνατόν υψηλότερη, αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την επαναλαμβανόμενη και παταγώδη αποτυχία των αισιόδοξων προβλέψεων για την πορεία του ΑΕΠ του χώρας μας στο πρόσφατο παρελθόν. Παραμένοντας στο μακροοικονομικό επίπεδο, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία και η κυβέρνηση είναι τα εξής:

(α) Η διατήρηση του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι εξαιρετικά δύσκολη διότι έχει στηριχθεί σε μεγάλο βαθμό στην περικοπή του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και σε μια ιδιότυπη στάση πληρωμών του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα. Εάν σε αυτά προσθέσουμε την πίεση αύξησης των κοινωνικών δαπανών (π.χ. αυξημένη δαπάνη για επιδόματα ανεργίας) και τη εξάντληση της φοροδοτικής δυνατότητας νοικοκυριών και επιχειρήσεων, είναι εμφανές ότι η διατήρηση του πρωτογενούς πλεονάσματος συνιστά μια άκρως επισφαλή άσκηση λόγω των τεράστιων κινδύνων τόσο στο σκέλος των δαπανών όσο και στο σκέλος των εσόδων.

(β) Η υφιστάμενη δομή του δημόσιου χρέους δεν είναι βιώσιμη. Αυτό είναι πέραν πάσης αμφιβολίας και πιστοποιείται από Continue reading