Και λεβέντες και χρεοκοπημένοι

Του Νίκου Μπίστη, protagon.gr, 21/3/13

Ζούμε πάλι στιγμές εθνικής έξαρσης. Η καρδιά, η ψυχή, η λεβεντιά, το φιλότιμο του ελληνισμού, πάλλεται στην Κύπρο. Γιατί να μην είμαστε κι εμείς σαν τους Κύπριους βουλευτές που άλλοι ψήφισαν περήφανα “Όχι” και άλλοι – λιγότερο περήφανοι και, ίσως, περισσότερο υποψιασμένοι – απείχαν. Με αποτέλεσμα: ο Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου να έχει εγκατασταθεί στη Μόσχα και να ψάχνει ματαίως κάπου 6 δισ. για να σωθούν οι καταθέσεις. Ο Υπουργός Εσωτερικών να ενημερώνει μέσω του ελληνικού MEGA (στην Κύπρο ήταν και αυτός αδιάλλακτος) ότι δεν υπάρχει plan B γιατί απερρίφθη από την τρόικα και ότι δεν μπορούν να ανοίξουν οι τράπεζες. Όλοι, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι, να θεωρούν μέχρι προχτές ((άγνωστο γιατί) δεδομένα τα 10 δισ. που οι διεθνείς τοκογλύφοι της ΕΕ και του ΔΝΤ οφείλουν να καταβάλουν. Όλοι οι εθνικά υπερήφανοι με το βροντερό “Όχι” στους «δυτικούς» να μας παρουσιάζουν πληθώρα προτάσεων με κοινό παρονομαστή τη μετατροπή της Κύπρου σε αποικία του Πούτιν που θέλει αέριο, θέλει βάσεις, θέλει πολλά, τα οποία μια χώρα που θέλει να μείνει στην ΕΕ δεν μπορεί να του τα δώσει. Η Εκκλησία να ζητά την επιστροφή στη λίρα, ο Αρχιεπίσκοπος να «υποθηκεύει» την Μονή Κύκκου, της οποίας προΐσταται ενδοεκκλησιακός του αντίπαλος, το ΑΚΕΛ να συμπεριφέρεται σαν να μην έφερε ο Χριστόφιας την τρόικα και να ζητάει δημοψηφίσματα. Τι κρίμα που δεν ακούσαμε τον Τσίπρα, τον Μίκη, τον Γλέζο, τον Καμένο, το ΚΚΕ, τη Χρυσή Αυγή (δεν φταίω εγώ που λέει τα ίδια με τους παραπάνω κι ας μην αρχίσει η κλάψα ότι τους ταυτίζουμε μαζί της) και να έχουμε προχωρήσει με λεβεντιά στη δική μας χρεοκοπία.

Μα, η παγκόσμια οικονομία συγκλονίζεται από το βροντερό “Όχι” και η ΕΕ είναι στα πρόθυρα διάλυσης. Μήπως δεν είναι έτσι; Τα Continue reading

Η κατάσταση παράγινε

Του Νίκου Μπίστη, metarithmisi.gr, 13/2/13

Από τη μία η τρομοκρατία των αυτοαποκαλούμενων αναρχικών και αντιεξουσιαστών και από την άλλη τα εγκλήματα και ο καθημερινός τσαμπουκάς της Χρυσής Αυγής. Δολοφονίες μεταναστών, ληστείες τραπεζών, ομηρείες, επιθέσεις σε ιατρείο των «Γιατρών του Κόσμου». Προχθές οι νεοναζί πήγαν στο νοσοκομείο της Τρίπολης να ελέγξουν αν μετανάστριες εργάζονται ως νοσοκόμες. Και η διευθύντρια του Νοσοκομείου, αντί να φωνάξει την αστυνομία και να τους πετάξει έξω, τους καλοδέχθηκε και έκανε συνάντηση εργασίας μαζί τους.

Αντιθέτως στη Γερμανία, όπως πληροφορηθήκαμε από την ιστοσελίδα του εκεί νεοναζιστικού κόμματος, όταν βουλευτής της Χρυσής Αυγής προσγειώθηκε στο Βερολίνο τον περίμεναν δύο εκπρόσωποι του γερμανικού κράτους. Τον ενημέρωσαν ότι ο εθνικοσοσιαλισμός είναι εκτός νόμου και ότι κάθε ενέργεια φιλική προς αυτήν την ιδεολογία -πόσω μάλλον πράξεις- διώκονται. Για να μη γυρίσει πίσω με το ίδιο αεροπλάνο υπέγραψε ένα χαρτί και υποσχέθηκε ότι θα είναι καλό παιδί κατά τη διάρκεια της παραμονής του. Ούτε τσαμπουκάδες ούτε τίποτε, αρνάκι ο Continue reading

Άσ’ το, βρε Αλέκα…

Του Νίκου Μπίστη, metarithmisi.gr, 3/2/13

™šŸ£Η έφεση του ΚΚΕ προς τον πολιτικό ετεροχρονισμό, είναι παροιμιώδης. Αποκήρυξε τον Στάλιν και τον Ζαχαριάδη το 1956 και τους αποκατέστησε πρόπερσι, δόξη και τιμή. Την περίοδο της τυφλής αντιμνημονιακής οργής και απελπισίας, με εξαίρεση τους ναυτεργάτες και το φάσκιωμα της Ακρόπολης, ήταν πρότυπο συμπεριφοράς. Μακριά από την πλατεία Συντάγματος, όπου στην πάνω πλατεία συναθροίζονταν Χρυσαυγίτες και ψεκασμένοι του Καμμένου και στην κάτω, αριστεροί αντισυστημικοί. Έκανε παραδίπλα μόνο του τις πορείες του, ωραία και συντεταγμένα, παίρνοντας εύσημα από την Αστυνομική Διεύθυνση. Στη ΓΑΔΑ μαζεύονταν οι αντιεξουσιαστές και τα τρακτέρ δεν πλησίαζαν στον κόμβο της Νίκαιας. Το ΚΚΕ δεν ήθελε να κυβερνήσει, δεν μπορούσε και να επαναστατήσει, βαρέθηκαν οι ψηφοφόροι του να περιμένουν τη μεγάλη ώρα και απέδρασαν μαζικά προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα, το πολιτικό σκηνικό μπαίνει σε φάση παγίωσης.

Η κυβέρνηση αντέχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε ταβάνι και οι πιο νουνεχείς σπρώχνουν για Continue reading

Ποιοι δυσφημούν το Πολυτεχνείο

Του Νίκου Μπίστη

Πού ζει το Πολυτεχνείο; Πάντως, όχι στις πορείες – λιτανείες που γίνονται κάθε επέτειο. Ούτε στις αθλιότητες που διαπράττονται συνήθως κατά τον τριήμερο εορτασμό από τους αυθεντικούς ?κατά τη γνώμη τους… συνεχιστές και διερμηνευτές του «αληθινού νοήματος» που το κόβουν και το ράβουν στα μέτρα τους. Εχω πάνω από 20 χρόνια να πάω στην καθιερωμένη πορεία προς το πουθενά και είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι από αυτούς που πραγματικά πήραν μέρος στα γεγονότα κάνουν το ίδιο. Εμείς κάναμε το Πολυτεχνείο και δεν έχουμε κανέναν λόγο να το «γιορτάζουμε». Το Πολυτεχνείο, ως πραγματικότητα, με τον πανίσχυρο συμβολισμό του, τις αντιφάσεις και το μεγαλείο του, ζει εντός μας και ο απολογισμός του αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στα 40 χρόνια αδιατάρακτης δημοκρατικής ζωής.

Διάφοροι ηλίθιοι ακροαριστεροί και οι αηδιαστικοί ακροδεξιοί που ξανασηκώνουν μέσα στην κρίση κεφάλι, επιδίδονται εσχάτως σε Continue reading

Δράση, τώρα, για την μεγάλη Κεντροαριστερά

Του Νίκου Μπίστη – Συνέντευξη στην «Ημερησία» 20/10/2012

Για την προσπάθεια ανασυγκρότησης του σοσιαλιστικού δημοκρατικού χώρου και τον ρόλο που καλείται να παίξει σε αυτή την προοπτική η ΔΗΜ.ΑΡ., μιλά ο Ν. Μπίστης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ημερησία», ενώ επισημαίνει ότι «δεν πρέπει να θεωρούμε τελειωμένη υπόθεση το ΠΑΣΟΚ». Σημειώνει, ακόιμη πως «σε αυτή την υπόθεση πρέπει να πάμε γρήγορα αλλά όχι βιαστικά. Πρέπει να υπερβούμε καχυποψίες, κομματικούς πατριωτισμούς, υπερβολικές προσωπικές φιλοδοξίες».

Ο Νίκος Μπίστης, αναφέρεται, ακόμη στη «Χρυσή Αυγή», για την οποία τονίζει ότι… Continue reading

To Χυτήριο του φόβου

του Νίκου Μπίστη

Τις Πέμπτες συνήθως κάθομαι σπίτι μου και πάντως δεν πάω θέατρο. Εξ άλλου από μικρό με κέρδισε η μαγεία του κινηματογράφου και όχι η αμεσότητα του θεάτρου. Αλλά αυτή την Πέμπτη πήρα τα πόδια μου, ανέβηκα την Πειραιώς και έφτασα στην Ιερά Οδό. Όχι δεν άλλαξα τις συνήθειες μου και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν – υπό άλλες συνθήκες – θα πήγαινα να δω την παράσταση « Corpus Christi» γιατί και η θεματολογία της δεν μου προκαλούσε ενδιαφέρον. Όμως αυτή την φορά θεώρησα αυτονόητη υποχρέωση μου να είμαι εκεί για τρεις αλληλένδετους λόγους : πρώτον για να μην επιτρέψουμε στους « τρελούς του Θεού» να μας επιβάλλουν τον αισθητικό και πολιτιστικό φονταμενταλισμό τους, δεύτερο για να μην επιτρέψουμε στην Χρυσή Αυγή να επεμβαίνει με βία η απειλή χρήσης βίας σε όλα τα πεδία της κοινωνικής ζωής διεκδικώντας ρόλο εθνικού λογοκριτή και τρίτο – και σημαντικότερο – για να αναχαιτίσουμε το κύμα του φόβου που απλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς και οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον πολιτικό αφοπλισμό της δημοκρατίας μας. Continue reading

Μέρκελ και… Κλίντον

του Νίκου Μπίστη

Τον Νοέμβριο του 1999 ο Μπιλ Κλίντον ήρθε στην Ελλάδα. Οι Έλληνες θυμούνται από την επίσκεψη ότι κάηκε η Αθήνα, την έξοχη ομιλία Στεφανόπουλου και την «συγνώμη» του Κλίντον για την στήριξη των ΗΠΑ στην χούντα. Εγώ έχω και ένα επί πλέον προσωπικό λόγο να την θυμάμαι. Επήλθε η ρήξη μου με την ηγεσία του ΣΥΝ που με ανεύθυνο τρόπο, εκεί που ετοιμαζόταν να συμμετάσχει στο δείπνο υποδοχής του Αμερικάνου Προέδρου, τελευταία στιγμή κάλεσε σε διαδήλωση με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματα. Όχι, δεν έκαψαν την Αθήνα οι του ΣΥΝ, οι αντιεξουσιαστές και οι κουκουλοφόροι της εποχής την έκαψαν. Αλλά για να το κάνουν αυτό έπρεπε να τους ανοίξουν δρόμο οι «χρήσιμοι ηλίθιοι».

Αύριο έρχεται η Μέρκελ στην Αθήνα και κάποιοι ονειρεύονται επανάληψη της ίδιας κατάστασης. Και τώρα το μείγμα της αντίδρασης είναι πιο εκρηκτικό γιατί εκτός από το ακροαριστερό και αντιεξουσιαστικό άκρο έχει προστεθεί το νεοναζιστικό (εκτός αν συγκρατηθούν στην σκέψη ότι και ο Αδόλφος Γερμανός ήταν). Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» πάντως θα είναι εκεί χαρά γιομάτοι. Δεν ξέρω ποια θα είναι τα αποτελέσματα της επίσκεψης. Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να είναι θετικά. Και μόνο το γεγονός της παρουσίας της καγκελαρίου σε αυτές τις κρίσιμες ώρες αποτελεί ένα θετικό γεγονός και σε κάθε περίπτωση ένα σήμα προς την επιφυλακτική απέναντι στην χώρα μας γερμανική κοινή γνώμη. Και μόνο για αυτό πρέπει να την υποδεχτούμε όπως αρμόζει σε ηγέτη χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης , με το γνωστό μάλιστα ειδικό βάρος. Θα διαφωνήσουμε σε πολλά μαζί της, μια διαπραγμάτευση συνεχίζεται στο ανώτατο δυνατό επίπεδο και η παρουσία της εδώ έχει ένα έντονο συμβολισμό. Διάφοροι πολιτικά ανόητοι και ιδιοτελείς για χρόνια επιδίδονται σε ένα αφορολόγητο αντιγερμανισμό, μιλάνε για τέταρτο Ράιχ, καλλιεργούν στερεότυπα για τους Γερμανούς αντίστοιχα αυτών που καλλιεργούν για τους Έλληνες οι Γερμανοί αντιδραστικοί. Συγκεντρώνουν έτσι μπαρούτι και περιμένουν ένα σπίρτο να βάλει φωτιά την Τρίτη. Και το λόμπι της δραχμής θα τρίβει τα χέρια του με εικόνες που θα εκθέτουν την χώρα. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι λίγες όπως έγινε στην τελευταία διαδήλωση για τα μέτρα.

http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=12792